| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jak odzyskać dług

Jak odzyskać dług

O tym, że nie jest łatwo odzyskać dług od niesolidnego kontrahenta, wie każdy przedsiębiorca. Żeby jednak skutecznie dochodzić należności, nie zawsze trzeba kierować sprawę do sądu. Czasem inne rozwiązania dopuszczone przez prawo mogą okazać się skuteczniejsze.

Sąd
 
Jeśli mimo wysiłków nie udało się przedsiębiorcy odzyskać długu za pomocą jednej ze wskazanych metod, nie pozostaje mu nic innego, niż skierować sprawę do sądu.
Przed złożeniem pozwu przedsiębiorca powinien wystosować do dłużnika wezwanie do dobrowolnego spełnienia świadczenia (o ile nie zrobił tego wcześniej), zebrać wszystkie dowody potwierdzające istnienie długu i przygotować pozew.
Pozew powinien być właściwie skonstruowany. Wraz z nim należy wnieść stosowne opłaty sądowe.
Pozew powinien zawierać:
- oznaczenie sądu, do którego jest skierowany;
- imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- oznaczenie rodzaju pisma (pozew);
- dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu;
- przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu.
Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, w szczególności wnioski o:
- wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych;
- dokonanie oględzin;
- polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu lub przedmiotu oględzin;
- zażądanie na rozprawę dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich.
Do pozwu należy dołączyć oryginały wspomnianych dokumentów. Można też złożyć ich odpisy, jeśli ich zgodność z oryginałem poświadczy notariusz. Poświadczyć może również adwokat lub radca prawny - o ile został umocowany do prowadzenia sprawy. Weksle, czeki i wyciągi z ksiąg bankowych muszą być zawsze składane w oryginale.
Przedsiębiorca, zanim przygotuje pozew, powinien zastanowić się nad wyborem trybu postępowania. Może wybrać normalne postępowanie sądowe, postępowanie nakazowe, upominawcze oraz uproszczone.
W praktyce najlepiej jest korzystać z procedur uproszczonych (są nimi: postępowanie nakazowe i upominawcze). Dzięki nim sprawy nie tylko toczą się szybciej, ale pobierane wówczas opłaty sądowe są niższe niż w przypadku normalnego procesu.
Przedsiębiorca musi także pamiętać, że wyrok nakazujący zwrot pieniędzy to dopiero początek procesu odzyskiwania długu. Jeśli dłużnik nie chce dobrowolnie oddać należności, konieczne będzie jeszcze przeprowadzenie egzekucji przez komornika sądowego.
Komornik może zająć się sprawą, jeżeli wyrok opatrzony jest klauzulą wykonalności. Nadaje ją sąd, który wydał wyrok lub nakaz zapłaty.
Podstawą wszczęcia egzekucji jest wniosek, do którego należy dołączyć tytuł egzekucyjny. W dokumencie tym należy określić zakres i sposób ściągania należności, wskazać adres i majątek dłużnika oraz dołączyć tytuł wykonawczy. Jeśli sprawa dotyczy pieniędzy, egzekucja może być prowadzona m.in. z:
- ruchomości (samochód, maszyny),
- nieruchomości (działka, budynek, lokal),
- z wynagrodzenia za pracę, emerytury,
- z pieniędzy zgromadzonych na rachunkach bankowych,
- z wierzytelności.
W zależności od tego, jaką formę prawną przyjmuje dłużnik, różne są sposoby egzekwowania należności. Dotyczy to przede wszystkim postępowania sądowego i egzekucyjnego. Można więc mówić o czterech podstawowych typach dłużników:
1. Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Dłużnik prowadzący działalność gospodarczą odpowiada za zobowiązania związane z prowadzonym przedsiębiorstwem w sposób nieograniczony, a więc również swoim majątkiem osobistym.
2. Spółka cywilna. Za zobowiązania spółki cywilnej wspólnicy odpowiadają solidarnie (art. 864 k.c.). Oznacza to, że każdy wspólnik odpowiada za całość długu, a spełnienie świadczenia przez któregokolwiek ze wspólników zwalnia pozostałych z obowiązku spełnienia świadczenia. Jest to również odpowiedzialność osobista, czyli wierzyciel może dochodzić swoich roszczeń z majątku osobistego wspólnika według swego wyboru, a zatem wolno mu sięgnąć do majątku jednego wspólnika, kilku z nich albo do wszystkich. Ponadto wspólnicy ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność. Odpowiadają za całość zaciągniętego zobowiązania. Wierzyciel, dochodząc swoich roszczeń, może w pierwszej kolejności sięgnąć do majątku wspólników. Nie musi najpierw próbować zaspokojenia swoich roszczeń z majątku spółki.
3. Spółka jawna. Wspólnik spółki jawnej odpowiada za całość długu spółki całym majątkiem osobistym, solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką. Wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich wspólników i spółki łącznie, od niektórych z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych z obowiązku świadczenia. Odpowiedzialność wspólników jest jednak subsydiarna w stosunku do spółki, co oznacza, że egzekucja z majątku wspólnika może być prowadzona dopiero wówczas, gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Nie stanowi to oczywiście przeszkody do wniesienia powództwa przeciwko wspólnikowi, zanim egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.
4. Spółka kapitałowa (sp. z o.o., SA). W przypadku spółek kapitałowych wierzyciel może dochodzić zaspokojenia wyłącznie z majątku spółki. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada za zobowiązania całym swoim majątkiem. Wspólnicy nie odpowiadają za zobowiązania spółki. Kiedy jednak egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, wierzyciel może dochodzić swoich roszczeń przeciwko członkom zarządu. Odpowiedzialność członków zarządu jest subsydiarna. Oznacza to, że odpowiadają oni osobiście i solidarnie za zobowiązania spółki, lecz jest to uzależnione od wyników egzekucji przeprowadzonej przeciwko spółce. Członek zarządu będzie mógł uwolnić się od odpowiedzialności wobec wierzyciela, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono upadłość lub wszczęto postępowanie układowe, albo że niezgłoszenie upadłości czy niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy. Będzie to możliwe także wtedy, gdy wierzyciel nie poniósł szkody mimo niezgłoszenia upadłości czy niewszczęcia postępowania układowego (art. 299 k.s.h.). Spółka akcyjna odpowiada za zobowiązania całym swoim majątkiem. Odpowiedzialność akcjonariuszy za jej zobowiązania jest wyłączona.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

AchieveGlobal

Firma szkoleniowa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »