| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Legalizacja dokumentów

Legalizacja dokumentów

Przedsiębiorcy coraz częściej posługują się zagranicznymi dokumentami – zarówno urzędowymi, zawierającymi decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe czy akty notarialne, jak i prywatnymi, np. umowami cywilnymi – które zostały poświadczone urzędowo lub przez osobę zaufania publicznego. Znakomita część tych dokumentów powinna zostać wcześniej poddana procedurze legalizacyjnej, poświadczającej ich autentyczność. W przeciwnym razie mogą stać się bezużyteczne. Dlatego warto wiedzieć co zrobić, żeby uwierzytelnić zagraniczny dokument.

Opłaty
 
Jak każda inna czynność konsularna, legalizacja dokumentów na wniosek strony lub w jej interesie podlega opłacie konsularnej, której wysokość i zasady pobierania uregulowane zostały w rozporządzeniu ministra spraw zagranicznych z 14 sierpnia 2003 r. w sprawie opłat konsularnych (Dz.U. nr 156, poz. 1530) zmienionym następniem rozporządzeniem z 31 marca 2006 r. (Dz. U. nr 63, poz. 444).
Opłata konsularna składa się z dwóch elementów
1. opłaty podstawowej oraz
2. zryczałtowanych kosztów rzeczywistych.
Opłata podstawowa określona została w Taryfie Opłat Podstawowych (TOP), stanowiącej załącznik do rozporządzenia. Opłata została wyrażona w euro i zasadniczo ma wartość stałą. W wyjątkowych sytuacjach jest obliczana procentowo.
Zryczałtowane koszty rzeczywiste są z kolei zryczałtowanymi należnościami z tytułu kosztów ponoszonych przez urząd konsularny w związku z wykonywaniem czynności konsularnej. Wysokość tego składnika opłaty jest uzależniona od wysokości opłaty podstawowej i wynosi jej 20 proc. zaokrąglone w górę do pełnej jednostki. Zryczałtowanych kosztów rzeczywistych nie pobiera się jednak, jeśli opłata podstawowa określona została w TOP procentowo.
Regułą jest, że opłatę konsularną pobiera się w walucie państwa przyjmującego. Jeśli jednak wahania jej kursu są częste lub waluta niewymienialna, konsul – po uzyskaniu uprzedniej zgody ministra właściwego do spraw zagranicznych – może w ustalić opłatę w innej walucie. Ponadto, za wydobycie i doręczenie dokumentu za pośrednictwem organu administracji publicznej konsul może pobrać opłatę podstawową od strony zamieszkałej na terytorium RP w złotych. Opłatę określa według średniego kursu ogłoszonego przez NBP obowiązujący w dniu wykonania czynności.
W oparciu o Taryfę Opłat Podstawowych wysokość opłat konsularnych wyrażonych w walucie państwa przyjęcia ustala konsul, przeliczając ich wartość według kursu ustalonego w tabeli kursów stosowanej przez urząd konsularny przy rozliczeniach budżetowych w ostatnim dniu poprzedniego miesiąca. Uzyskane po przeliczeniu wartości konsul zaokrągla do góry.
Gdy konsul stwierdzi, że stawki określone w Taryfie Opłat Podstawowych przekraczają możliwości płatnicze znaczącej grupy interesantów, może za zgodą ministra spraw zagranicznych obniżyć stawki. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, jeśli przemawia za tym interes państwa, minister może ustalić nawet zerową stawkę opłaty podstawowej za poszczególne czynności konsularne.
Po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zagranicznych konsul może zmniejszyć lub zwiększyć wysokość opłat, jeśli w danym państwie za takie same czynności konsularne państwo przyjmujące pobiera opłaty wyższe lub niższe od ustalonych w rozporządzeniu, bądź pobiera opłaty za czynności, które w myśl rozporządzenia nie podlegają opłatom. Konsulowi wolno w takich wypadkach zdecydować o pobieraniu od obywateli tego państwa opłaty za czynności, które w myśl rozporządzenia opłacie nie podlegają.
KIEDY OPŁATA
Opłaty pobiera się przed wykonaniem czynności konsularnych lub przy doręczeniu przesyłki za zaliczeniem pocztowym. Jeśli obywatel polski przebywa czasowo za granicą, konsul może w uzasadnionych wypadkach odstąpić od pobierania opłaty na miejscu. W takim wypadku ustala należność w złotych oraz określa termin i miejsce zapłaty.
Niezależnie od opłat podstawowych, strona zobowiązana jest do pokrycia wydatków poniesionych przez konsula w związku z wykonywaną czynnością. W uzasadnionych wypadkach konsul może pobrać należność po ustaleniu ich wysokości, przed poniesieniem wydatków. Jeśli ustalona opłata okaże się niewystarczająca, konsul wezwie stronę do wpłacenia dodatkowej kwoty, wyznaczając stosowny termin. I jeśli strona nie uiści należności, sprawa zostanie wstrzymana. Zwrot wydatków konsula nie podlega obniżkom ani zwolnieniom.
KONSULOWI ZWRACA SIĘ
• opłaty należne polskim lub obcym organom władzy publicznej lub organom wymiaru sprawiedliwości oraz za opłaty związane z wydobyciem dokumentów na wniosek strony nadesłany z kraju,
• koszty zaangażowania adwokatów, notariuszy, tłumaczy przysięgłych i biegłych oraz innych osób, którym powierzono czynności urzędowe – w wysokości odpowiadającej normom obowiązującym w miejscu wykonania czynności lub, w uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu zgody zainteresowanych stron albo ministra spraw zagranicznych, w kwocie wynikającej z umów zawartych między wykonującymi powierzone czynności i konsulem (wlicza się tu także koszty podróży),
• koszty postępowania sądowego i kaucji,
• koszty ogłoszeń w mediach,
• opłaty bankowe, w tym za transfer pieniędzy,
• koszty zleconych przez strony doręczeń dokumentów dotyczących spraw załatwianych drogą korespondencyjną, teleksów i faksów, rozmów telefonicznych z krajem, zakupu wydawnictw.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Krzemirski

Współzałożyciel Fabryki Narciarzy. Instruktor narciarstwa od 19 roku życia. Prócz legitymacji państwowej, posiada również uprawnienia Niemieckiego Stowarzyszenia SPORTS.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »