| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Legalizacja dokumentów

Legalizacja dokumentów

Przedsiębiorcy coraz częściej posługują się zagranicznymi dokumentami – zarówno urzędowymi, zawierającymi decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe czy akty notarialne, jak i prywatnymi, np. umowami cywilnymi – które zostały poświadczone urzędowo lub przez osobę zaufania publicznego. Znakomita część tych dokumentów powinna zostać wcześniej poddana procedurze legalizacyjnej, poświadczającej ich autentyczność. W przeciwnym razie mogą stać się bezużyteczne. Dlatego warto wiedzieć co zrobić, żeby uwierzytelnić zagraniczny dokument.

Krajowa legalizacja konsularna
 
Zgodnie z przepisem art. 21 ustawy o funkcjach konsula RP, polski konsul jest uprawniony do legalizowania dokumentów urzędowych, które zostały sporządzone lub uwierzytelnione w państwie przyjmującym lub w RP.
Oznacza to, że w świetle polskich przepisów konsul RP jest uprawniony do czynności legalizacyjnych wobec dokumentów sporządzonych w państwie przyjmującym, jeżeli mają one być używane w polskim obrocie prawnym. Legalizując taki dokument zagraniczny konsul RP poświadcza, że został on sporządzony zgodnie z prawem państwa przyjmującego, przez organ uprawniony do tego w przepisach prawa państwa przyjmującego, a podpisy i pieczęci na dokumencie są autentyczne. Kiedy jednak konsul poweźmie wątpliwości co do autentyczności dokumentu, przed jego legalizacją powinien zwrócić się do organów państwa przyjmującego o weryfikację (legalizacja prokonsularna).
Czynności legalizacyjne podjęte przez konsula nie są jednorodne. Można wskazać trzy klauzule legalizacyjne, które wolno zastosować konsulowi RP:
1. legalizacja pełna, polegająca na stwierdzeniu autentyczności podpisu, pieczęci urzędowej oraz zgodności dokumentu z prawem państwa przyjęcia;
2. legalizacja skrócona, polegająca na stwierdzeniu zgodności dokumentu z prawem państwa przyjęcia;
3. stwierdzenie autentyczności podpisu i pieczęci urzędowej.
Pierwszy typ legalizacji stosowany jest zasadniczo do dokumentów będących aktami notarialnymi i aktami stanu cywilnego. Kiedy zaś nie jest konieczna pełna legalizacja, stosuje się skróconą, zgodnie z którą stwierdza się zgodność dokumentu z prawem przyjęcia. Taka procedura jest wykorzystywana zazwyczaj w przypadku pojawienia się wątpliwości co do zgodności zagranicznego dokumentu urzędowego z prawem przyjęcia (art. 1138 k.p.c.). Legalizacja skrócona wystarcza do posłużenia się dokumentem w postępowaniu cywilnym. Ostatni typ legalizacji jest stosowany, gdy konsul nie może potwierdzić zgodności dokumentu zagranicznego z prawem przyjęcia, ale jest pewny jego autentyczności. Poświadczenie w takich okolicznościach podpisu i pieczęci urzędowej będzie wystarczającym środkiem powodującym możliwość używania takiego dokumentu w prawie krajowym.
CO ROBI KONSUL
Legalizacja dokumentu dokonana przez konsula polega na tym, że umieszcza on na dokumencie pieczęć konsulatu i swój podpis. Gdy dokument ma więcej kartek niż jedną, numeruje się je, a następnie sznuruje i pieczętuje okrągłą pieczęcią konsulatu. Czynności te nie będą potrzebne, jeżeli wcześniej uczynił to urząd lub osoba zaufania publicznego państwa przyjmującego, która dokument wystawiła.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Sławomir Janiak

Ekspert podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »