| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Legalizacja dokumentów

Legalizacja dokumentów

Przedsiębiorcy coraz częściej posługują się zagranicznymi dokumentami – zarówno urzędowymi, zawierającymi decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe czy akty notarialne, jak i prywatnymi, np. umowami cywilnymi – które zostały poświadczone urzędowo lub przez osobę zaufania publicznego. Znakomita część tych dokumentów powinna zostać wcześniej poddana procedurze legalizacyjnej, poświadczającej ich autentyczność. W przeciwnym razie mogą stać się bezużyteczne. Dlatego warto wiedzieć co zrobić, żeby uwierzytelnić zagraniczny dokument.

Krajowa legalizacja konsularna
 
Zgodnie z przepisem art. 21 ustawy o funkcjach konsula RP, polski konsul jest uprawniony do legalizowania dokumentów urzędowych, które zostały sporządzone lub uwierzytelnione w państwie przyjmującym lub w RP.
Oznacza to, że w świetle polskich przepisów konsul RP jest uprawniony do czynności legalizacyjnych wobec dokumentów sporządzonych w państwie przyjmującym, jeżeli mają one być używane w polskim obrocie prawnym. Legalizując taki dokument zagraniczny konsul RP poświadcza, że został on sporządzony zgodnie z prawem państwa przyjmującego, przez organ uprawniony do tego w przepisach prawa państwa przyjmującego, a podpisy i pieczęci na dokumencie są autentyczne. Kiedy jednak konsul poweźmie wątpliwości co do autentyczności dokumentu, przed jego legalizacją powinien zwrócić się do organów państwa przyjmującego o weryfikację (legalizacja prokonsularna).
Czynności legalizacyjne podjęte przez konsula nie są jednorodne. Można wskazać trzy klauzule legalizacyjne, które wolno zastosować konsulowi RP:
1. legalizacja pełna, polegająca na stwierdzeniu autentyczności podpisu, pieczęci urzędowej oraz zgodności dokumentu z prawem państwa przyjęcia;
2. legalizacja skrócona, polegająca na stwierdzeniu zgodności dokumentu z prawem państwa przyjęcia;
3. stwierdzenie autentyczności podpisu i pieczęci urzędowej.
Pierwszy typ legalizacji stosowany jest zasadniczo do dokumentów będących aktami notarialnymi i aktami stanu cywilnego. Kiedy zaś nie jest konieczna pełna legalizacja, stosuje się skróconą, zgodnie z którą stwierdza się zgodność dokumentu z prawem przyjęcia. Taka procedura jest wykorzystywana zazwyczaj w przypadku pojawienia się wątpliwości co do zgodności zagranicznego dokumentu urzędowego z prawem przyjęcia (art. 1138 k.p.c.). Legalizacja skrócona wystarcza do posłużenia się dokumentem w postępowaniu cywilnym. Ostatni typ legalizacji jest stosowany, gdy konsul nie może potwierdzić zgodności dokumentu zagranicznego z prawem przyjęcia, ale jest pewny jego autentyczności. Poświadczenie w takich okolicznościach podpisu i pieczęci urzędowej będzie wystarczającym środkiem powodującym możliwość używania takiego dokumentu w prawie krajowym.
CO ROBI KONSUL
Legalizacja dokumentu dokonana przez konsula polega na tym, że umieszcza on na dokumencie pieczęć konsulatu i swój podpis. Gdy dokument ma więcej kartek niż jedną, numeruje się je, a następnie sznuruje i pieczętuje okrągłą pieczęcią konsulatu. Czynności te nie będą potrzebne, jeżeli wcześniej uczynił to urząd lub osoba zaufania publicznego państwa przyjmującego, która dokument wystawiła.
 
reklama

Źródło:

INFOR

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Cafe Finance

Ogólnopolskie biuro rachunkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »