| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Legalizacja dokumentów

Legalizacja dokumentów

Przedsiębiorcy coraz częściej posługują się zagranicznymi dokumentami – zarówno urzędowymi, zawierającymi decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe czy akty notarialne, jak i prywatnymi, np. umowami cywilnymi – które zostały poświadczone urzędowo lub przez osobę zaufania publicznego. Znakomita część tych dokumentów powinna zostać wcześniej poddana procedurze legalizacyjnej, poświadczającej ich autentyczność. W przeciwnym razie mogą stać się bezużyteczne. Dlatego warto wiedzieć co zrobić, żeby uwierzytelnić zagraniczny dokument.

Nie dowód
 
Sygnatariusze konwencji uznali, że przez legalizację dokumentów należy rozumieć wyłącznie formalność, przez którą przedstawiciele dyplomatyczni lub konsularni kraju, w którym dokument ma być przedłożony, poświadczają autentyczność podpisu, charakteru, w jakim osoba podpisująca taki dokument działała oraz – w określonych przypadkach – tożsamość pieczęci lub stempla, jakim dokument został opatrzony.
Apostille nie poświadcza wiec faktu, że osoba podpisująca dokument była uprawniona do tego. Nie odnosi się też do zawartości dokumentu.
KLAUZULA NIE POŚWIADCZA
Umieszczenie na dokumencie apostille nie nadaje mu niewzruszalnej mocy dowodowej. Organ udzielający apostille powinien jednak poprzedzić poświadczenie sprawdzeniem autentyczności dokumentu.
Określenie mocy dowodowej dokumentu poświadczonego apostille znalazło się poza zakresem zainteresowania konwencji. Oceny dokonuje organ, któremu dokument został przedłożony, w oparciu o obowiązujące go przepisy prawa. Należy więc przyjąć, że zakaz legalizacji dokumentów ustanowiony w konwencji nie wyklucza poddania dokumentu procedurom uwierzytelniającym, które sprawdzą wątpliwe okoliczności (legalizacja prekonsularna). Stąd organ udzielający apostille powinien poprzedzić poświadczenie dokumentu przeprowadzeniem procedur uwierzytelniających go. Gdy jednak apostille zostanie udzielona, inne państwo, będące stroną konwencji, w którym dokument ma zostać użyty, nie może żądać nic więcej, dopóki nie zostanie podważona autentyczność tej klauzuli.
 
Inne konwencje
 
Wielokrotnie się zdarza, że państwa sygnatariusze konwencji są jednocześnie stronami innych umów dwu- lub wielostronnych, których przedmiotem są zasady uwierzytelniania dokumentów. Wówczas istotna staje się klauzula derogacyjna konwencji haskiej, zgodnie z którą znosi ona bardziej restrykcyjne reguły poświadczeń dokumentów obowiązujące między państwami stronami. Nie zmienia jednak zasad bardziej liberalnych.
Oznacza to, że gdy np. państwa sygnatariusze konwencji haskiej zniosły między sobą całkowicie wymóg uwierzytelniania dokumentów, to reguła ta będzie miała zastosowanie przed konwencją. Przepływ dokumentów między stronami takiej umowy nie będzie objęty nawet obowiązkiem poświadczenia apostille. Gdyby jednak umowa taka nie przewidywała zakazu uwierzytelniania dokumentów podobnego do ustanowionego w konwencji haskiej, należy uznać za dopuszczalne wystąpienie o poświadczenie dokumentu klauzulą apostille, mimo że nie wymaga tego państwo jego przeznaczenia.


Szymon Topa
 

Gazeta Prawna Nr 241/2006 [Dodatek: Tygodnik Prawa Gospodarczego]
z dnia 2006-12-12
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Kietlińska

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »