| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Umowa sponsoringu

Umowa sponsoringu

Trudno dziś sobie wyobrazić jakiekolwiek medialne wydarzenie bez zaangażowania sponsora. Dowodzi to, że instytucja sponsoringu na dobre zagościła w obrocie gospodarczym. Nie ma ona jednak nic wspólnego z bezinteresownością. Umowa sponsoringu zaś nie została do tej pory uregulowana w kodeksie cywilnym. Mimo to odnoszą się do niej inne ustawy.

Strony
 
Sponsoring to klasyczna dwustronna umowa zobowiązaniowa, która łączy węzłem prawnym dwa podmioty – sponsora i sponsorowanego.
Sponsorem i sponsorowanym może być w zasadzie każdy podmiot – osoby fizyczne i prawne. W wypadku przedsiębiorców rodzaj i forma prawna ich działalności są zupełnie bez znaczenia.
SPONSORING I SPONSOROWANI
I choć sponsoring funkcjonuje przede wszystkim w sferze kultury, nauki, sportu i rekreacji, przede wszystkim na płaszczyźnie medialnej, to konstruowanie zamkniętego katalogu sponsorów i sponsorowanych nie ma szans na powodzenie. Najczęściej jest dziś wykorzystywany przez banki, ubezpieczycieli i telekomy, czyli zamożne instytucje walczące o detalicznego klienta. Poza tym są to media, przy czym występują one w obu rolach – zarówno sponsorów, jak i sponsorowanych.
Mówiąc o sponsorach, nie należy pomijać fundacji, z tym jednak zastrzeżeniem, że chodzi o tego rodzaju instytucje prowadzące działalność gospodarczą, ponieważ bez tego przymiotu wszelkie środki przeznaczone przez fundację na wspieranie określonej sfery bliższe są darowizny lub altruistycznie pojmowanego mecenatu niż klasycznego sponsoringu, którego ostatecznym celem jest powiększenie obrotów i zbytu towarów sponsora. Fundacja nieprowadząca działalności gospodarczej, dokonując przysporzenia na czyjąkolwiek rzecz nie kieruje się kategoriami zysku, a jedynie potrzebą wypełniania swych statutowych postanowień. Podobnie rzecz się ma w przypadku organów samorządowych czy państwowych realizujących zadania ustawowe w formie subwencji, subsydiów i dotacji. Trzeba jednak przyznać, że gdy chodzi o samorządy, to sprawa nie wydaje się w każdym przypadku oczywista. Weźmy na przykład obchody rocznicy założenia miasta. Wspieranie przez miasto towarzyszących temu imprez, choć ze środków publicznych, nie jest pozbawione celu ekonomicznego, ponieważ w gruncie rzeczy chodzi o uatrakcyjnienie miasta w oczach turystów. Miasto jest przedmiotem reklamy, a sponsoring jej środkiem.
Sponsoring, będący formą komunikowania się sponsora z potencjalnymi klientami, na dobre zadomowił się w tych dziedzinach, w których komunikacja ta jest możliwie najszersza. Obejmuje więc swym zasięgiem przede wszystkim imprezy masowe, nad którymi zawsze dziś rozpościera się logo fundatora. Ale dzięki sponsoringowi finansowane są również xwielkie wydarzenia kulturalne, prace naukowo-badawcze, uniwersytety, szpitale, organizacje charytatywne, wyznaniowe, specjalistyczne wydawnictwa. Ze sponsoringu mogą więc korzystać wszyscy, którzy mają jakiś pomysł, a jego realizacja będzie zgodna z polityką marketingowo-reklamową danego sponsora.
 
Ograniczenia
 
Tym samym wpływa również na podmiotową sferę dopuszczalności sponsoringu. Przykładem mogą być ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi czy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, w których wzgląd na potrzebę ochrony zdrowia zadecydował o tym, że producenci i dystrybutorzy alkoholu i papierosów napotykają prawne bariery w zakresie reklamy i sponsoringu. Innym przykładem ograniczeń jest wzgląd na właściwe funkcjonowanie państwa i jego organów, w tym również samorządowych. Sponsoring na tych państwowo-samorządowych obszarach deformowałby zasady funkcjonowania państwa. Byłby czynnikiem korupcjogennym. Z tych też powodów ustawa z 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych ściśle reglamentuje zasady finansowania partii, określając precyzyjnie źródła ich finansowania.
ALKOHOL I TYTOŃ
Sponsoring sam w sobie nie napotyka barier prawnych, ale mogą one wynikać z woli ustawodawcy, który kierując się jakimś nadrzędnym interesem ogranicza możliwości reklamowania określonych produktów.
Zgodnie z postanowieniami art. 24 ust.1 i art. 25 ust. 1, 2, 4 i 5 wskazanej ustawy, partii politycznej mogą być przekazywane środki finansowe jedynie przez osoby fizyczne w formie darowizn, spadków oraz zapisów, przy czym łączna suma wpłat od osoby fizycznej nie może przekraczać w jednym roku 15-krotności najniższego miesięcznego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu poprzedzającym wpłatę. Jednorazowa wpłata kwoty przekraczającej najniższe miesięczne wynagrodzenie może być dokonywana na rzecz partii politycznej jedynie czekiem, przelewem lub kartą płatniczą. Ponadto z grona osób fizycznych mogących finansować partie zostali wyłączeni cudzoziemcy niemający polskiego obywatelstwa.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

LTC Aquila Zarzycki Niebudek Adwokaci i Doradcy Podatkowi Spółka komandytowa

Kancelaria specjalizująca się w doradztwie podatkowym i prawnym dla różnych branż i sektorów.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »