| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Umowa franchisingu

Umowa franchisingu

Umowa franchisingu łączy uzależnienie jednego przedsiębiorcy od drugiego z pewną samodzielnością podmiotu podległego, działającego na własny rachunek. Podstawową zaletą takiego kontraktu z punktu widzenia uczestnika sieci jest uzyskiwanie technologii i skutecznych metod zarządzania na czytelnych zasadach, zaś dla udostępniającego know-how, czyli dla franchisodawcy, jest to droga szybkiej ekspansji za cudze, bo franchisobiorcy, pieniądze.

Dopuszczalność subfranchisingu
 
Konstrukcja prawna subfranchisingu nawiązuje bezpośrednio do prawa własności intelektualnej i przemysłowej. Organizator główny udostępnia wybranemu uczestnikowi systemu pakiet franchisingowy i upoważnia go do dalszego udostępniania kolejnym uczestnikom pragnącym przystąpić do sieci. Przypomnijmy, że pakiet franchisingowy to nic innego jak ogół praw własności przemysłowej i intelektualnej, związanych ze znakami towarowymi, nazwami handlowymi, wzorami użytkowymi i zdobniczymi, know-how itd. Tym samym udostępnianie pakietu franchisingowego automatycznie powoduje odesłanie do umów licencyjnych. A ich istota sprowadza się do tego, że licencjodawca, któremu przysługuje prawo na określonym dobru niematerialnym:
• zezwala licencjobiorcy na korzystanie z tego dobra (umowa licencji), bądź
• zezwalając licencjobiorcy na korzystanie z określonego prawa na dobru niematerialnym, jednocześnie upoważnia go do udzielenia dalszej licencji (sublicencji).
Widać z tego, że elementem umowy franchisingu jest umowa licencji, natomiast umowa subfranchisingu zawiera w sobie umowę sublicencji. W konsekwencji tego do oceny dopuszczalności subfranchisingu konieczne staje się stosowanie przepisów ustawy z 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej.
Z chwilą wejścia w życie prawa własności przemysłowej 22 czerwca 2001 r. pojawił się problem z udzielaniem sublicencji na korzystanie ze znaku towarowego, ponieważ pojawił się przepis zakazujący udzielania sublicencji na używanie znaku towarowego. Z tego bezsensownego rozwiązania ustawodawca wycofał się nowelą obowiązującą od 3 sierpnia 2002 r. Z chwilą wejścia w życie tej zmiany zalegalizowano sublicencje znaku towarowego, stanowiąc wprost w art. 163 ust. 2 prawa własności przemysłowej, że licencjobiorca może udzielać sublicencji na używanie znaku towarowego w zakresie udzielonego mu upoważnienia. Zakaz został ograniczony jedynie do udzielania dalszej sublicencji, co nie stanowi jednak bariery dla franchisingu.



Jacek Ignaczewski
 

Gazeta Prawna Nr 221/2006 [Dodatek: Poradnik Prawa Gospodarczego]
z dnia 2006-11-14
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Marek Pasiński

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »