| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Umowa franchisingu

Umowa franchisingu

Umowa franchisingu łączy uzależnienie jednego przedsiębiorcy od drugiego z pewną samodzielnością podmiotu podległego, działającego na własny rachunek. Podstawową zaletą takiego kontraktu z punktu widzenia uczestnika sieci jest uzyskiwanie technologii i skutecznych metod zarządzania na czytelnych zasadach, zaś dla udostępniającego know-how, czyli dla franchisodawcy, jest to droga szybkiej ekspansji za cudze, bo franchisobiorcy, pieniądze.

Wady
 
Mimo niekwestionowanych zalet, z franchisingiem łączą się jednak pewne ograniczenia. Nie jest on bowiem adresowany do przedsiębiorców ceniących niezależność i mających możliwość budowania własnego imperium gospodarczego. I choć korzystający z sieci prowadzi przedsiębiorstwo samodzielnie, na własny rachunek, to jednak jego zdolności decyzyjne są znacznie ograniczone przez udostępniającego sieć. Dotyczy to nawet z pozoru drugorzędnych szczegółów, takich jak wystrój wnętrza, kwalifikacje personelu, źródła zaopatrzenia.
Pomoc franchisodawcy nie jest bezinteresowna. Nie wynika ona bynajmniej z troski o rozwój małej i średniej przedsiębiorczości. Franchisobiorca wnosi jednorazową opłatę w związku z zawarciem umowy oraz wiele okresowych, bieżących opłat. Do tego należy dodać znaczne koszty inwestycyjne, których rozłożenie na lata nie wchodzi w grę. Każda placówka z chwilą otwarcia musi spełniać wszelkie standardy sieci.
Negatywną cechą franchisingu jest jego antykonkurencyjność. Przejawia się ona w dążeniu do podziału rynków zbytu lub zakupu, ograniczaniu dostępu do rynku przedsiębiorcom spoza sieci, kontrolowania produkcji, ustalania cen. Środkami do osiągnięcia tych celów są porozumienia między franchisodawcą a franchisobiorcą. Wraz z rozwojem sieci pojawia się pokusa nadużywania pozycji dominującej na rynku przez przedsiębiorców w niej skupionych.
A silna marka franchisodawcy rodzi niebezpieczeństwo nadużywania jej przez przedsiębiorców, którzy nie odnieśli sukcesu na rynku.
 
Strony
 
Stronami umowy franschisingu są przedsiębiorcy prowadzący samodzielnie działalność gospodarczą. Forma organizacyjna przedsiębiorstwa nie jest istotna. Ważne jest ich podmiotowość prawna.
Europejski Kodeks Etyczny Franchisingu wymaga, by franchisodawca wybierał i akceptował jako franchisobiorców tylko tych, którzy po odpowiedniej rekrutacji posiądą podstawowe umiejętności, wykształcenie, cechy osobowości i środki finansowe wystarczające do prowadzenia działalności franchisingowej. Wszelkie publicznie dostępne materiały dotyczące rekrutacji, reklamy i ogłoszenia zawierające bezpośrednie lub pośrednie odniesienie do możliwych do osiągnięcia rezultatów, których mogą się spodziewać potencjalni franchisobiorcy, powinny być jasne i obiektywne. W żadnym wypadku nie mogą wprowadzać w błąd. Zaleca się również, by przyszli franchisobiorcy przed podpisaniem jakichkolwiek wiążących dokumentów otrzymywali egzemplarz aktualnego kodeksu etycznego oraz precyzyjne pisemne zestawienie informacji istotnych dla stosunków franchisingowych.
Przez umowę franchisingu korzystający z sieci przestaje być anonimowy na rynku. Występuje pod szyldem udostępniającego sieć, któremu rozwój sieci pozwala na bezkapitałową ekspansję gospodarczą. Umowa zatem łączy przedsiębiorcę o ugruntowanej pozycji i renomie na rynku z nowicjuszem, który ma kapitał, ale brakuje mu pomysłów lub chce zminimalizować ryzyko niepowodzenia podejmowanej działalności gospodarczej.
 
Przedmiot
 
Udostępnienie sieci oznacza zezwolenie na korzystanie z tzw. pakietu franchisingowego. Jest to suma praw, dorobku, pozycji i tajemnic określonej działalności, pozostająca pod nadzorem udostępniającego. Chodzi w szczególności o korzystanie z patentów, praw autorskich, znaku firmowego, towarowego, wzorów użytkowych i zdobniczych, wystroju wnętrz, symboliki, know-how, tajemnic handlowych, sposobu organizacji i zarządzania przedsiębiorstwem, z informacji i doświadczeń o charakterze technicznym, szkoleń i pomocy oferowanych i organizowanych przez udostępniającego. Łączy się to także z korzystaniem z reklamy i marketingu.
Know-how, kojarzone nie bez przyczyny z franchisingiem, oznacza nioopatentowane i nieujawnione informacje techniczne lub technologiczne lub zasady organizacji i zarządzania, wobec których podjęto działania zmierzające do ich nieujawniania, jeżeli:
• stanowią całość lub część określonych informacji praktycznych wynikających z doświadczeń, badań lub testów,
• informacje te są niezbędne franchisingobiorcy do używania, wytwarzania, sprzedaży lub odsprzedaży towarów objętych porozumieniem lub licencją.
Rozporządzenie Komisji Europejskiej z 22 grudnia1999 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych nr 2790/1999 wyjaśnia, że przez informacje niejawne należy rozumieć, że know-how jako całość lub konfiguracja elementów nie jest ani powszechnie znane, ani łatwo dostępne. Informacje istotne oznaczają, że know-how obejmuje dane, które są niezbędne dla franchisibiorcy do użytkowania, sprzedaży lub odsprzedaży kontraktowych towarów lub usług. Z kolei pod pojęciem identyfikowalne rozumie się, że know-how musi być opisane w wystarczająco zrozumiały sposób, umożliwiający sprawdzenie, czy spełnione są kryteria niejawności i istotności.
Zawartość pakietu jest uzależniona od rodzaju franchisigu oraz od postanowień umowy. Z natury rzeczy w przypadku tworzenia sieci produkcji pakiet będzie szerszy od stosowanego w sieci dystrybucyjnej lub usługowej.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Business Media Software Solutions

Firma zajmuje się zastosowaniem nowoczesnych technologii w procesie nauczania, komunikacji w biznesie i e-learningu.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »