| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Wybór prawa w umowach z zagranicznym przedsiębiorcą

Wybór prawa w umowach z zagranicznym przedsiębiorcą

Zawsze, gdy polski przedsiębiorca zawiera umowę z przedsiębiorcą z innego kraju, staje pytanie: prawo jakiego państwa będzie miało zastosowanie do danego stosunku prawnego? Kolizja między systemami, co do zasady, rozstrzygana jest za pomocą przepisów prawa prywatnego międzynarodowego.

Umowy o pracę
 
Zgodnie z przepisami prawa prywatnego międzynarodowego strony mogą poddać stosunek pracy wybranemu przez siebie prawu, jeżeli pozostaje ono w związku z tym stosunkiem. Ze względu na brak wskazania, o jaki związek chodzi, można skłaniać się ku stwierdzeniu, że chodzi o prawo właściwe ze względu na miejsce wykonywania pracy, siedzibę pracodawcy, siedzibę przedsiębiorstwa, w którym praca jest wykonywana, obywatelstwo lub miejsce zamieszkania pracownika. Nie jest jednak możliwe wskazanie wszystkich możliwych powiązań usprawiedliwiających wybór.
Jeżeli strony nie wybrały prawa, stosunek pracy podlega prawu państwa, w którym strony w chwili powstania tego stosunku miały miejsce zamieszkania albo siedzibę. Kiedy praca jest, była lub miała być wykonywana w przedsiębiorstwie pracodawcy, rozstrzyga zamiast jego miejsca zamieszkania albo siedziby siedziba przedsiębiorstwa. Poszukując więc prawa właściwego należy rozstrzygnąć, czy stosunek pracy istnieje między dwiema osobami fizycznymi czy między pracodawcą, który jest osobą prawną, a pracownikiem (osobą fizyczną).
Jeżeli strony nie mają miejsca zamieszkania albo siedziby w tym samym państwie i nie dokonały wyboru prawa, stosuje się prawo państwa, w którym praca jest, była lub miała być wykonywana.
 
Stosowanie prawa przez sąd
 
Sąd lub inny polski organ może stosować zarówno prawo polskie, jak i obce jako właściwe dla danego stosunku prawnego. W myśl zasady prawo obce winno być stosowane na równi z polskim. Niemniej zastosowanie obcego prawa przez sąd lub inny organ polski nie powoduje włączenia norm prawa obcego do naszego systemu. Normy te należy stosować zgodnie z regułami dla nich właściwymi. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, w której polski sąd stosując prawo obce posługiwałby się zasadami przewidzianymi w naszym systemie – np. dotyczącymi wykładni prawa.
Gdy zachodzi potrzeba zastosowania przez polski sąd prawa obcego, sąd może zwrócić się do ministra sprawiedliwości o udzielenie jego tekstu i o wyjaśnienie obcej praktyki sądowej. Ponadto celem stwierdzenia treści obcego prawa i obcej praktyki sądowej sąd może zasięgnąć opinii biegłych.
Pomocna może okazać się także Konwencja europejska o informacji o prawie obcym, sporządzona w Londynie w 1968 r., obowiązująca w Polsce od 15 grudnia 1992 r. Na jej mocy sygnatariusze zobowiązani są do dostarczania sobie wzajemnie informacji o swoim prawie cywilnym i handlowym – zarówno materialnym, jak i proceduralnym oraz o przepisach dotyczących organizacji wymiaru sprawiedliwości. Konwencja wymaga, by informacje były obiektywne. Odpowiedź udzielana na pytanie w związku z toczącym się postępowaniem powinna zawierać odpowiednią treść aktów prawnych oraz orzeczeń sądowych. Podkreślić należy, że Konwencja ta stanowi uzupełnienie podobnych obowiązków (dotyczących udzielania informacji o prawie obcym) nałożonych na państwa, z którymi Polskę wiążą umowy dwustronne.
Jeżeli mimo wszystko polski sąd lub organ administracji nie będzie w stanie stwierdzić treści prawa obcego lub w ogóle nie będzie mógł ustalić okoliczności, od których zależy właściwość prawa obcego zgodnie z zasadą przewidzianą w prawie prywatnym międzynarodowym, zastosowanie znajdzie prawo polskie.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Realizuje rządową politykę ochrony konsumentów

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »