| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Wybór prawa w umowach z zagranicznym przedsiębiorcą

Wybór prawa w umowach z zagranicznym przedsiębiorcą

Zawsze, gdy polski przedsiębiorca zawiera umowę z przedsiębiorcą z innego kraju, staje pytanie: prawo jakiego państwa będzie miało zastosowanie do danego stosunku prawnego? Kolizja między systemami, co do zasady, rozstrzygana jest za pomocą przepisów prawa prywatnego międzynarodowego.

Umowy mieszane i nienazwane
 
Oddzielnego rozważenia wymaga poszukiwanie właściwego prawa dla umów mieszanych. Są one zawierane coraz częściej, ponieważ właśnie w ten sposób strony mogą najlepiej zaspokoić swoje potrzeby i oczekiwania. Zwykle umowy takie obejmują elementy przypisane konkretnym typom umów nazwanych. Nie zawsze umowy mieszane (nienazwane) muszą rodzić problemy kwalifikacyjne, ponieważ poszukiwanie właściwego prawa odbywa się w określonej kolejności. Jeżeli więc umowa zawarta byłaby na giełdzie lub na targach publicznych, lub gdyby siedziba czy miejsce zamieszkania obu stron mieściły się w tym samym państwie, problem w ogóle by się nie pojawił. Może on jednak powstać, gdy w celu ustalenia prawa właściwego konieczna okaże się odpowiednia kwalifikacja umowy mieszanej lub nienazwanej do jednej z kategorii umów nazwanych, wymienionych w art. 27 par. 1 prawa prywatnego międzynarodowego. Umowy mieszane zwykle zawierają elementy charakterystyczne dla różnych typów umów. W pierwszej kolejności należy więc zbadać, jaki byłby wynik ustalenia odpowiednich systemów prawnych dla poszczególnych składników takiej umowy. Problem ustalenia właściwego prawa nie pojawi się, jeżeli okaże się, że wszystkie elementy umowy wskażą ten sam system prawny (tego samego państwa).
Sprawa ulegnie komplikacji, gdy zastosowanie do poszczególnych składników umowy mieszanej różnych norm kolizyjnych prowadziłoby do wskazania właściwości systemów prawnych różnych państw. W takiej sytuacji możliwe jest:
a) poddanie umowy właściwości kilku systemów prawnych, występujących równolegle (jest to metoda rozczłonkowania statutu umownego),
b) poddanie całego stosunku prawu właściwemu dla najważniejszego składnika umowy (jest to metoda kolizyjnej absorpcji),
c) zastosowanie prawa państwa, w którym umowa została zawarta.
Wydaje się, że w pierwszej kolejności należy próbować znaleźć prawo właściwe dla danego stosunku prawnego przez wykorzystanie metody kolizyjnej absorpcji. Sposób ten powinien być wykorzystany zwłaszcza wtedy, gdy bez trudu można wyodrębnić świadczenie główne, charakteryzujące całą umowę, i występujące obok świadczenia podporządkowane. W takim przypadku należy całą umowę poddać regulacji prawa wskazanego przy zastosowaniu normy kolizyjnej właściwej dla świadczenia głównego. Metoda ta nie będzie jednak pomocna w przypadku umów, w których występują elementy równorzędne. Tam, gdzie nie można jednoznacznie wskazać składnika głównego, należy stosować metodę rozczłonkowania statutu kontraktowego. Zastosowanie jej sprowadza się do poszukiwania prawa właściwego oddzielnie dla każdego z elementów umowy.
Prawo państwa, w którym doszło do zawarcia umowy, powinno być zastosowane dopiero, gdy ani metoda kolizyjnej absorpcji, ani metoda rozczłonkowania statutu umownego nie pozwala ustalić prawa właściwego.
Nie jest tym samym możliwe ustalenie dla umów mieszanych czy nienazwanych stałych ani sztywnych zasad, które w sposób uniwersalny rozwiązywałyby problem wskazania właściwego prawa. O wyborze metody powinny przesądzać konkretne okoliczności.
 
Umowy mieszane przy nieruchomościach
 
W związku z umowami mieszanymi dotyczącymi nieruchomości mogą pojawić się wątpliwości. Jeśli więc możliwe jest stwierdzenie, że świadczenie związane z nieruchomością ma charakter nadrzędny w stosunku do pozostałych świadczeń, wtedy stosując metodę absorpcji kolizyjnej całą umowę należy poddać prawu miejsca położenia nieruchomości. Sprawa komplikuje się, gdy chodzi o umowę, która dotyczy nieruchomości położonych w różnych państwach. Wówczas możliwe jest:
a) kumulatywne stosowanie obu wchodzących w grę statutów (ocenianie umowy według obu właściwych systemów prawnych),
b) ocenianie zobowiązania każdej ze stron według prawa miejsca położenia nieruchomości, będącej przedmiotem świadczenia,
c) częściowo kumulatywne, częściowo rozłączne zastosowanie wchodzących w grę systemów prawnych.
Najsłuszniejsze wydaje się rozwiązanie ostatnie. To bowiem, co jest dla danego stosunku powstałego w wyniku zawarcia umowy wspólne, powinno być rozpatrywane w oparciu o obydwa statuty. Chodzi przede wszystkim o przesłanki ważności umowy. Z kolei obowiązki każdej ze stron przewidziane umową, wiążące się z nieruchomościami, mogą być w zasadzie oceniane według prawa miejsca położenia każdej z nich. Nie ma jednak jednolitego stanowiska w kwestii tego typu umów dotyczących nieruchomości położonych w różnych państwach. Dlatego każda taka umowa powinna być rozpatrywana indywidualnie.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Kratki.pl Marek Bal

Ekspert w dziedzinie wkładów kominkowych powietrznych, z płaszczem wodnym, pieców wolnostojących, biokominków, kratek kominkowych, obudów oraz elementów potrzebnych do montażu kominków.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »