| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Dziedziczenie firm

Dziedziczenie firm

Dziedziczenie przedsiębiorstw prowadzonych jednoosobowo i udziałów w spółkach podlega przede wszystkim zasadom ogólnym, przewidzianym w kodeksie cywilnym. Przepisy dotyczące spadkobrania praw udziałowych w spółkach cywilnych i handlowych stanowią regulacje szczególne. Mają ułatwiać – w razie śmierci wspólnika – zachowanie przedsiębiorstw w całości i w możliwie dobrej kondycji.

Umowy o spadek
 
Umowy o spadek mogą być dwojakiego rodzaju – z przyszłym spadkodawcą i po jego śmierci. Spadkobierca ustawowy może przez umowę z przyszłym spadkodawcą zrzec się dziedziczenia po nim. W takiej sytuacji konieczna jest forma aktu notarialnego (art. 1048 k.c.). Zrzeczenie się może obejmować wszystkie dzieci, wnuki i dalszych zstępnych zrzekającego się (nawet tych, którzy narodzą się po zawarciu umowy), albo tylko niektórych lub w ogóle może ich nie dotyczyć (art. 1049 k.c.). Zrzec się wolno również samego zachowku.
Skutki takiej umowy można uchylić przez kolejną umowę między tymi samymi stronami, ale wówczas też niezbędny jest notariusz (art. 1050 k.c.). Skutkiem takiej umowy byłoby przywrócenie zrzekającemu się spadkobiercy prawa do dziedziczenia ustawowego i związanych z tym uprawnień.
Gdy chodzi o umowy o spadek po śmierci spadkodawcy, to ten, kto przyjął schedę, może ją zbyć w całości lub w części. Dotyczy to zarówno spadkobiercy ustawowego, jak i testamentowego. To samo wolno zrobić z udziałem spadkowym (art. 1051 k.c.). Rozporządzenie takie nie wymaga zgody pozostałych spadkobierców, inaczej niż w razie sprzedaży czy uczynienia darowizny z udziału w przedmiocie należącym do spadku (art. 1036 k.c.). Spadkobierca może się wobec tego pozbyć bez zgody współspadkobierców całego swego udziału w spadku obejmującym przedsiębiorstwo, lecz nie może pominąć opinii każdego z nich, kiedy zamierza zbyć jedynie swój udział w jednoosobowo prowadzonej niegdyś przez spadkodawcę firmie.
Przeniesienie spadku na nabywcę może się odbyć jedną umową lub dwiema (jedna zobowiązuje do przeniesienia, druga przenosi spadek). W grę wchodzi np. sprzedaż, zamiana, darowizna. Wszystkie takie umowy muszą mieć formę aktu notarialnego. W razie gdyby tego warunku nie dochowano, są one bezwzględnie nieważne.
Umowy zobowiązujące do przeniesienia spadku mogą być zawarte z zastrzeżeniem warunku lub terminu, nawet gdy w jego skład wchodzi nieruchomość.
Nabywca spadku wstępuje w prawa i obowiązki spadkobiercy (art. 1053 k.c.). Wchodzi we współwłasność w częściach ułamkowych z pozostałymi spadkobiercami (art. 1035 k.c.).
Zasadą jest, że nabywca spadku i zbywca ponoszą taką samą odpowiedzialność za długi spadkowe. Ich odpowiedzialność jest solidarna (art. 1055 par. 1 k.c.) i nie mogą tego zmienić umową. Mogą natomiast uregulować między sobą stosunki, tak że to nabywca ponosi wobec zbywcy odpowiedzialność za długi spadkowe (art. 1055 par. 2 k.c.).
W razie zbycia spadku spadkobierca nie ponosi odpowiedzialności z tytułu rękojmi za wady fizyczne i prawne poszczególnych przedmiotów należących do spadku (art. 1056 k.c.), co ma niebagatelne znaczenie w wypadku dziedziczenia przedsiębiorstw produkcyjnych.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Edyta Grymel

Prawnik, specjalista prawa rodzinnego i gospodarczego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »