| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Zastaw rejestrowy

Zastaw rejestrowy

Swoje roszczenie wierzyciel może zabezpieczyć, ustanawiając zastaw rejestrowy na rzeczach ruchomych i zbywalnych prawach majątkowych, należących do dłużnika. Pozwoli mu to wyegzekwować roszczenie z tej rzeczy lub z prawa majątkowego, nawet wówczas, gdy ich właścicielem nie będzie już dłużnik.

Umowa o zastaw rejestrowy
 
Umowę o zastaw rejestrowy zawierają dwie strony: zastawca (czyli ten, kto ma prawo rozporządzać przedmiotem zastawu) oraz zastawnik (czyli wierzyciel, który w ten sposób zabezpiecza wierzytelność). Wierzycielami, którzy domagają się ustanowienia zastawu rejestrowego, mogą być: skarb państwa bądź inna państwowa osoba prawna, jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek samorządu terytorialnego i innej gminnej, powiatowej i wojewódzkiej osoby prawnej, bank krajowy, bank zagraniczny, osoba prawna, której celem określonym w ustawie jest udzielanie pożyczek i kredytów, międzynarodowa organizacja finansowa, której członkiem jest Polska, inny podmiot, który prowadzi działalność gospodarczą na terenie kraju, posiadacze obligacji wyemitowanych na podstawie ustawy o obligacjach oraz innych papierów dłużnych wyemitowanych na podstawie aktów prawnych, obowiązujących w krajach należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju OECD, a także fundusz sekurytyzacyjny.
Umowę o ustanowienie zastawu rejestrowego należy zawrzeć na piśmie pod rygorem nieważności. Gdyby została zawarta na przykład w formie ustnej, to wówczas nie będzie ważna. Aby umowa była sporządzona w sposób właściwy, należy w niej podać następujące dane: datę zawarcia, imię, nazwisko (nazwę oraz miejsce zamieszkania lub siedzibę) i adres zastawnika i zastawcy. Gdyby dłużnik nie był zastawcą, to wówczas podaje się również jego dane. Przedmiot zastawu w umowie należy określić w sposób odpowiadający jego właściwościom. Natomiast wierzytelność zabezpieczoną zastawem określa się, oznaczając jej wysokość oraz wskazując stosunek prawny, z którego ona wynika.
Gdyby zaś zastawem rejestrowym zabezpieczana była wierzytelność przyszła lub warunkowa o wysokości, która jeszcze nie jest ustalona w chwili zawarcia umowy zastawniczej, to wówczas w umowie podaje się najwyższą sumę zabezpieczenia.
Aby zastaw rejestrowy został ustanowiony, to oprócz zawarcia umowy, należy również dokonać wpisu do rejestru zastawów. Wniosek o dokonanie wpisu może złożyć zastawnik albo zastawca. Musi to zrobić w ciągu miesiąca od daty zawarcia umowy zastawniczej, ponieważ wniosek złożony później zostanie odrzucony.
Może się zdarzyć, że kredyt lub pożyczkę udziela dwóch lub kilku wierzycieli i przynajmniej jeden z nich ma prawo zabezpieczyć swoje wierzytelności zastawem rejestrowym. Ten uprawniony wierzyciel może wówczas zawrzeć umowę z pozostałymi wierzycielami, którzy upoważnią go do tego, aby zabezpieczył zastawem rejestrowym wierzytelności, które przysługują pozostałym wierzycielom, z tytułu wspólnie udzielonego kredytu lub pożyczki. W oparciu o tę umowę będzie mógł też wykonywać we własnym imieniu, ale na rachunek pozostałych wierzycieli, wszelkich praw i obowiązków zastawnika, które wynikają z umowy zastawniczej i przepisów prawa. Wierzyciel, któremu przysługują takie prawa, pełni funkcję administratora zastawu.
Gdyby zastaw rejestrowy zabezpieczał wierzytelność z tytułu emisji obligacji, to wówczas mógłby zostać ustanowiony na rzecz wszystkich obligatariuszy. Nie trzeba byłoby ich wówczas imiennie wskazywać. Natomiast należałoby w takim przypadku ustanowić administratora zastawu. Nie musi on być obligatariuszem. Aby go ustanowić, należy zawrzeć umowę między nim a emitentem.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Małgorzata Posyniak

Notariusz Szczecin

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »