| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Zastaw rejestrowy

Zastaw rejestrowy

Swoje roszczenie wierzyciel może zabezpieczyć, ustanawiając zastaw rejestrowy na rzeczach ruchomych i zbywalnych prawach majątkowych, należących do dłużnika. Pozwoli mu to wyegzekwować roszczenie z tej rzeczy lub z prawa majątkowego, nawet wówczas, gdy ich właścicielem nie będzie już dłużnik.

Umowa o zastaw rejestrowy
 
Umowę o zastaw rejestrowy zawierają dwie strony: zastawca (czyli ten, kto ma prawo rozporządzać przedmiotem zastawu) oraz zastawnik (czyli wierzyciel, który w ten sposób zabezpiecza wierzytelność). Wierzycielami, którzy domagają się ustanowienia zastawu rejestrowego, mogą być: skarb państwa bądź inna państwowa osoba prawna, jednostka samorządu terytorialnego, związek jednostek samorządu terytorialnego i innej gminnej, powiatowej i wojewódzkiej osoby prawnej, bank krajowy, bank zagraniczny, osoba prawna, której celem określonym w ustawie jest udzielanie pożyczek i kredytów, międzynarodowa organizacja finansowa, której członkiem jest Polska, inny podmiot, który prowadzi działalność gospodarczą na terenie kraju, posiadacze obligacji wyemitowanych na podstawie ustawy o obligacjach oraz innych papierów dłużnych wyemitowanych na podstawie aktów prawnych, obowiązujących w krajach należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju OECD, a także fundusz sekurytyzacyjny.
Umowę o ustanowienie zastawu rejestrowego należy zawrzeć na piśmie pod rygorem nieważności. Gdyby została zawarta na przykład w formie ustnej, to wówczas nie będzie ważna. Aby umowa była sporządzona w sposób właściwy, należy w niej podać następujące dane: datę zawarcia, imię, nazwisko (nazwę oraz miejsce zamieszkania lub siedzibę) i adres zastawnika i zastawcy. Gdyby dłużnik nie był zastawcą, to wówczas podaje się również jego dane. Przedmiot zastawu w umowie należy określić w sposób odpowiadający jego właściwościom. Natomiast wierzytelność zabezpieczoną zastawem określa się, oznaczając jej wysokość oraz wskazując stosunek prawny, z którego ona wynika.
Gdyby zaś zastawem rejestrowym zabezpieczana była wierzytelność przyszła lub warunkowa o wysokości, która jeszcze nie jest ustalona w chwili zawarcia umowy zastawniczej, to wówczas w umowie podaje się najwyższą sumę zabezpieczenia.
Aby zastaw rejestrowy został ustanowiony, to oprócz zawarcia umowy, należy również dokonać wpisu do rejestru zastawów. Wniosek o dokonanie wpisu może złożyć zastawnik albo zastawca. Musi to zrobić w ciągu miesiąca od daty zawarcia umowy zastawniczej, ponieważ wniosek złożony później zostanie odrzucony.
Może się zdarzyć, że kredyt lub pożyczkę udziela dwóch lub kilku wierzycieli i przynajmniej jeden z nich ma prawo zabezpieczyć swoje wierzytelności zastawem rejestrowym. Ten uprawniony wierzyciel może wówczas zawrzeć umowę z pozostałymi wierzycielami, którzy upoważnią go do tego, aby zabezpieczył zastawem rejestrowym wierzytelności, które przysługują pozostałym wierzycielom, z tytułu wspólnie udzielonego kredytu lub pożyczki. W oparciu o tę umowę będzie mógł też wykonywać we własnym imieniu, ale na rachunek pozostałych wierzycieli, wszelkich praw i obowiązków zastawnika, które wynikają z umowy zastawniczej i przepisów prawa. Wierzyciel, któremu przysługują takie prawa, pełni funkcję administratora zastawu.
Gdyby zastaw rejestrowy zabezpieczał wierzytelność z tytułu emisji obligacji, to wówczas mógłby zostać ustanowiony na rzecz wszystkich obligatariuszy. Nie trzeba byłoby ich wówczas imiennie wskazywać. Natomiast należałoby w takim przypadku ustanowić administratora zastawu. Nie musi on być obligatariuszem. Aby go ustanowić, należy zawrzeć umowę między nim a emitentem.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

LeftHand

Firma LeftHand od ponad 15 lat istnieje na rynku oprogramowania księgowego na systemy Linux i Windows.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »