| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jak zawiązać i prowadzić spółkę komandytową

Jak zawiązać i prowadzić spółkę komandytową

Przedsiębiorcy ciągle rzadziej wybierają spółkę komandytową niż inne formy prawne prowadzenia działalności. Bierze się to po części z braku przyzwyczajeń i pozytywnych przykładów z najbliższego otoczenia, a po części stąd, że nadal mało o niej wiedzą. Kiedy więc decydują się na wydanie pieniędzy na poradę adwokata lub radcy prawnego i na akt notarialny, wybierają przeważnie spółkę z o.o. Tymczasem i spółka komandytowa ma nieocenione zalety.

Reprezentowanie spółki
 
Spółka komandytowa może być reprezentowana przez: komplementariuszy, pełnomocników i prokurentów.
Zgodnie z art. 117 k.s.h. reprezentacja spółki należy do komplemantariuszy, którzy z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie zostali pozbawieni prawa jej reprezentowania. Tak więc pozbawienie komplementariusza prawa do reprezentacji wbrew jego woli może nastąpić tylko z ważnych powodów, prawomocnym orzeczeniem sądu (art. 30 par. 2 k.s.h.).
Oczywiście sposób reprezentacji może być w umowie różnie ukształtowany. Reprezentacja przez komplementariuszy może odbywać się jednoosobowo lub łącznie z innymi komplementariuszami.
Inaczej wygląda sytuacja komandytariusza. Zgodnie z przepisami nie może on spółki reprezentować w ogóle. Zapisy umowy pozwalające mu na reprezentację będą nieważne z mocy prawa. Jedyny wyjątek, jaki prawo dopuszcza w tym zakresie, to możliwość występowania przez komandytariusza w imieniu spółki w roli pełnomocnika.
Oznacza to, że jego umocowanie do dokonywania czynności prawnych może nastąpić tylko z oświadczenia woli mocodawcy, jakim jest spółka.
Udzielenie pełnomocnictwa komandytariuszowi powinno być zgodne z zasadami reprezentacji spółki (czyli generalnie powinno być udzielone przez komplementariuszy lub gdy przewidziana jest reprezentacja łączna, przez łączne współdziałanie wspólników czy też wspólników i prokurentów). Pełnomocnictwo powinno mieć formę pisemną pod rygorem nieważności. Jeśli do dokonania czynności prawnej jest wymagana szczególna forma, pełnomocnictwo powinno być udzielone w tej samej formie.
Umocowanie komandytariusza do dokonywania czynności prawnych należy rozciągnąć również na prokurę. Zgodnie z art. 41 par. 1 k.s.h. w związku z art. 103 k.s.h. ustanowienie prokury wymaga zgody wszystkich wspólników mających prawo prowadzenia spraw spółki.
Komandytariusz dokonując czynności prawnych w imieniu spółki ma obowiązek ujawnić swoje pełnomocnictwo lub prokurę. Jeśli tego nie zrobi, odpowiada wobec osób trzecich bez ograniczeń za zobowiązania wynikające z tej czynności. Podobnie jest, gdy przekroczy granicę umocowania albo działa w ogóle bez umocowania.
Celem art. 118 par. 2 k.s.h. jest ochrona interesów osób trzecich i komplementariuszy. Komandytariusz bowiem, będąc ograniczony w swej odpowiedzialności, mógłby dążyć do zaciągania wyższych zobowiązań niż jego odpowiedzialność.
 
Udział w zyskach i stratach
 
Tu również obowiązują nieco inne zasady w stosunku do komplementariuszy i komandytariuszy.
Udział w zyskach i stratach komplementariuszy jest uregulowany w ten sposób, że każdy z nich ma prawo do równego udziału w zysku i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku, bez względu na rodzaj i wartość wkładu (art. 51 w zw. z art. 103 k.s.h.). Komplementariusz może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego. I jeśli wskutek poniesionej straty przez spółkę udział kapitałowy komplementariusza został uszczuplony, to zysk przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie jego udziału.
Nieco odmienne zasady przyjęto wobec komandytariuszy. Określenie poziomu udziału w zyskach i stratach uzależnione zostało od ich wkładów wniesionych i wkładów umówionych. Komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do wkładu, jaki rzeczywiście wniósł do spółki (chyba że umowa spółki stanowi inaczej). Rzeczywiste wniesienie wkładu zwiększa poziom uczestnictwa w zysku. W stracie natomiast komandytariusz uczestniczy jedynie do wysokości umówionego wkładu, ale tylko gdy powstaną wątpliwości co do ustalenia poziomu jego partycypacji w stratach. Jeśli zaś jest to wyraźnie określone, obowiązują reguły ustalone w umowie spółki czy w uchwale wspólników. Zysk przypadający komandytariuszowi za dany rok obrotowy jest przeznaczony w pierwszej kolejności na wyrównanie braku wkładów rzeczywiście wniesionych do poziomu wartości wkładu, na jaki się umówiono.
Powyższe zasady mogą jednak zostać ukształtowane w umowie spółki zupełnie inaczej.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Baccata Enterprise sp. z o.o.

Firma szkoleniowo-doradcza

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »