| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jak przedsiębiorca udziela wolnego swoim zatrudnionym

Jak przedsiębiorca udziela wolnego swoim zatrudnionym

Pracownikom przysługują przywileje i uprawnienia zagwarantowane przez kodeks pracy, zaś jeśli chodzi o pozostałych zatrudnionych, przedsiębiorcy mają szersze pole manewru. Najczęściej zleceniobiorcom, wykonawcom dzieła i menedżerom na kontraktach mogą zaproponować umowę na własnych warunkach, również gdy chodzi o prawo do czasu wolnego.

Zwolnienie od świadczenia pracy
 
Pracodawca musi udzielić pracownikowi tzw. zwolnienia okolicznościowego, a za czas nieobecności w firmie zapłacić. Z takiego zwolnienia pracownik ma prawo skorzystać w przypadkach uzasadnionych sytuacjami rodzinnymi.
Pracodawca udziela mu zwolnienia w wymiarze
• 2 dni robocze – w razie własnego ślubu pracownika,
• 2 dni robocze – otrzymuje mężczyzna, gdy urodzi się mu dziecko,
• 2 dni robocze – gdy umrze (i odbywa się pogrzeb) małżonek pracownika, jego dziecko, ojciec, matka, ojczym
• 1 dzień – w razie ślubu dziecka pracownika,
• 1 dzień – w razie zgonu i pogrzebu siostry lub brata pracownika, jego teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby, która pozostaje na utrzymaniu pracownika lub pod jego opieką.
Za urlop okolicznościowy pracodawca wypłaca wynagrodzenie, tak jakby pracownik w tym czasie świadczył pracę. Pracodawca nie może zlecić odpracowania tego zwolnienia i nie może zakwestionować terminu, w którym pracownik zamierza wykorzystać urlop okolicznościowy. Nie wolno też wprowadzić limitu zwolnień, np. w ciągu roku, z założeniem, że jeśli ktoś wykorzystał zwolnienie na pogrzeb kilku członków rodziny, to kolejny urlop okolicznościowy już mu nie przysługuje.
Odmowy udzielenia zwolnienia nie można też wytłumaczyć tym, że kilka lat temu pracownik już brał ślub, a teraz żeni się kolejny raz.
Pracodawca ma obowiązek udzielić pracownikowi zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia również w innych przypadkach.
Na przykład: honorowy krwiodawca korzysta ze zwolnienia na czas oddawania krwi, określony przez stację krwiodawstwa, a także na czas badań lekarskich przez nią zalecanych (pod warunkiem że badania te nie mogą zostać przeprowadzone w czasie wolnym od pracy).
Częstą przyczyną nieobecności jest też udział pracownika w postępowaniach prowadzonych przez urzędy – np. przez sąd, policję, prokuraturę, organ administracji rządowej albo samorządowej. Pracodawca nie może odmówić zwolnienia pracownika, gdy ten okaże mu wezwanie na konkretny dzień i godzinę wystawione przez urząd. Pracodawcy nie wolno wówczas ustalać limitu liczby zwolnień ani ograniczać czasu przebywania tego pracownika w urzędzie. Może natomiast domagać się, aby pracownik uzyskał na imiennym wezwaniu adnotację potwierdzającą, że był w urzędzie.
Jeśli pracownik został wezwany przez urząd jako biegły (np. w sądzie), wówczas pracodawca musi go zwolnić, podobnie jak wtedy, gdy występuje jako świadek lub specjalista w postępowaniu kontrolnym, które prowadzi NIK.
Za czas korzystania ze zwolnienia z powodu wezwania przez urząd pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie. Wprawdzie pracodawca nie może odmówić zwolnienia go, ale nie ma obowiązku zapłacić mu za ten czas nieświadczenia pracy. Pracownikowi przysługuje wówczas rekompensata za utracone zarobki od urzędu, który go wezwał. Pracodawca powinien wystawić mu zaświadczenie o wysokości utraconych zarobków. Następnie pracownik zaświadczenie okazuje urzędowi, który go wezwał i na tej podstawie ma prawo domagać się zwrotu utraconych zarobków.
 
Zwolnienie na poszukiwanie pracy
 
Pracodawca, który zwalnia pracownika za wypowiedzeniem, powinien udzielić mu, na jego wniosek, dwóch lub trzech dni zwolnienia na poszukiwanie pracy. Takie zwolnienie nie przysługuje pracownikowi, gdy sam złożył wymówienie.
Za czas zwolnienia pracodawca musi wypłacić pracownikowi wynagrodzenie tak jakby świadczył pracę.
Wymiar zwolnienia zależy od długości okresu wypowiedzenia i wynosi:
• 2 dni robocze w okresie dwutygodniowego i jednomiesięcznego wypowiedzenia,
• 3 dni robocze w czasie trzymiesięcznego wypowiedzenia.
Jeśli pracownikowi przysługiwało trzymiesięczne wypowiedzenie, a pracodawca skrócił je do miesiąca i za pozostałą część wypłacił odszkodowanie, powinien również udzielić 3 dni zwolnienia na poszukiwanie pracy. Kiedy zaś okres wypowiedzenia jest krótszy niż dwa tygodnie, pracownikowi nie przysługuje zwolnienie na poszukiwanie pracy, nawet gdy wypowiedzenia umowy o pracę dokonał pracodawca.
Pracodawca nie musi więc udzielać takiego zwolnienia pracownikowi, którego zatrudnia na krócej niż trzy miesiące, np. niektórym pracownikom na okresie próbnym. Gdy okres ten nie przekracza dwóch tygodni, okres wypowiedzenia wynosi 3 dni, jeśli zaś okres próbny jest dłuższy niż 2 tygodnie, a krótszy niż 3 miesiące, okres wypowiedzenia wynosi tydzień.
Zwolnienia na poszukiwanie pracy pracodawca nie udziela również pracownikowi zatrudnionemu na umowie o pracę na zastępstwo, ponieważ przysługuje mu tylko trzydniowy okres wypowiedzenia.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

M. Szulikowski i Partnerzy Kancelaria Prawna

tel./fax: +48 (22) 635 46 00

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »