| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jaką formę opodatkowania wybrać w 2006 roku

Jaką formę opodatkowania wybrać w 2006 roku

Osoby, które planują rozpoczęcie działalności gospodarczej w 2006 roku lub uzyskiwanie przychodów z najmu, mogą wybrać rodzaj lub formę podatku dochodowego. Ale z identycznego prawa skorzystać mogą ci, którzy już w roku bieżącym osiągali takie dochody. Wybór w zdecydowanej większości przypadków powinien być oparty wyłącznie na rachunku ekonomicznym. Jednak podatnicy, którzy wybierają formę opodatkowania lub zmieniają ją na inną, muszą pamiętać, że tylko do 20 stycznia 2006 roku mają czas na poinformowanie o tym naczelnika urzędu skarbowego. Warto więc już teraz zająć się tą sprawą. Dlatego w poradniku zajmujemy się nie tylko wyjaśnieniem przepisów, ale także przedstawiamy też dokładne analizy oraz praktyczne wskazówki, które ułatwią dokonanie takiego wyboru.

Jak płacić podatek od najmu na zasadach ogólnych
 
Wybór ryczałtu jako formy opodatkowania przychodów z najmu jest przywilejem, a nie obowiązkiem. Podatnik, który decyduje się płacić podatek od przychodów z najmu na zasadach ogólnych (z tabeli podatkowej), nie musi o tym zawiadamiać urzędu skarbowego. Jeśli jednak przedmiotem najmu jest składnik majątku małżeńskiego, a małżonkowie chcą, by przychód ten był w całości rozliczany przez jednego z nich, powinni złożyć w tej sprawie oświadczenie do naczelnika urzędu skarbowego.
Koszty, czyli główna korzyść
W przeciwieństwie do przychodu ewidencjonowanego, który stanowi podstawę ryczałtu z najmu, przychód z najmu rozliczanego na zasadach ogólnych – jak każdy inny przychód opodatkowany na zasadach ogólnych (a więc taki, gdzie podatek wylicza się w zależności od wysokości przychodu według stawki podatku z tabeli podatkowej) – daje podatnikowi prawo do pomniejszenia o koszt uzyskania przychodu. Podatnik rozliczający się z najmu na zasadach ogólnych nie musi prowadzić księgi przychodów ani żadnych ewidencji (chyba że rozlicza amortyzację – wówczas konieczne jest zaprowadzenie ewidencji środków trwałych).
Kosztem uzyskania przychodu jest przy tym każdy koszt, którego poniesienie jest niezbędne, by powstał ów przychód, z wyjątkiem pewnych kosztów, których ustawa podatkowa nie uznaje za koszt, a które enumeratywnie (czyli na zasadzie zamkniętej listy) wymienione są w przepisach podatkowych. Oznacza to, że jeśli jakiś wydatek poniesiony w związku z najmem nie figuruje na tej liście, to podatnik ma prawo o ten wydatek pomniejszyć przychód przed opodatkowaniem.
Obowiązują tu ogólne zasady zawarte w art. 22-23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli już jednak podatnik podejmie autonomiczną decyzję o zakwalifikowaniu na podstawie przywołanych przepisów wydatku do kosztów uzyskania przychodu z danego źródła, w tym przypadku z najmu, wezwany przez urząd skarbowy do złożenia wyjaśnień na tę okoliczność musi przedstawić logiczny związek przyczynowo-skutkowy między poniesionym wydatkiem a źródłem przychodu, z którego osiągnął bądź tylko miał zamiar osiągnąć przychód.
Najistotniejszy koszt, który umożliwia dużą elastyczność w ustalaniu podstawy opodatkowania, wiąże się z amortyzacją. Regulujące ją przepisy dają tu duże pole do popisu, zwłaszcza jeśli podatnik wcześniej tak zaplanuje wydatki, by móc skorzystać z amortyzacji skróconej, np. w związku z nabyciem używanego środka trwałego. Ale na wysokość dochodu wpływ mogą mieć najprzeróżniejsze wydatki. Ich rodzaj i skala zależą od tego, co jest przedmiotem najmu. Zazwyczaj w rozważaniach odnosimy się do najmu lokali mieszkalnych, ale przecież dokładnie te same zasady regulują najem innych lokali (sklep, warsztat, garaż itp.), oraz np. dochodu z tytułu wynajęcia samochodu, dzierżawy nieruchomości, itd.
Ponieważ jednak lokale mieszkalne są najpopularniejszym przedmiotem umów najmu i im podobnych, w poradniku tym koncentrujemy się na kosztach związanych bezpośrednio z najmem lokali mieszkalnych.
Jak rozliczają się małżonkowie
Trzeba jednak pamiętać, że także przy tej formie podatku, jeśli przedmiotem najmu jest składnik wspólnego majątku małżonków, można skorzystać z prawa do rozliczania całości dochodu osiągniętego z tego źródła przez jednego z nich. Oświadczenie takie o opodatkowaniu całości dochodu osiągniętego z najmu przez jednego z małżonków należy złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego najpóźniej do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został otrzymany pierwszy w roku podatkowym przychód ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy. 
Małżonkowie, którzy w roku ubiegłym składali oświadczenie o wyborze wariantu opodatkowania całości przychodów z najmu przez jednego z nich, a w tym roku dalej osiągają takie przychody, muszą ponownie złożyć takie oświadczenie. I to nawet wówczas, gdy nie zmieniają formy rozliczeń.
Czy muszą być zaliczki na podatek
Oczywiście można sobie wyobrazić taką sytuację, że podatnik osiągający przychody z najmu opodatkowane na zasadzie przychodów z odrębnego niż działalność gospodarcza źródła w trakcie roku podatkowego nie będzie musiał w ogóle składać żadnych PIT-ów ani dokonywać innych formalności. Jeśli bowiem nie osiąga żadnych innych dochodów podlegających podatkowi dochodowemu, a przychód z najmu nie przekracza w skali całego 2006 roku 2789,89 zł, nie ma obowiązku ani płacenia zaliczki na podatek, ani składania deklaracji PIT-5.
Może też być sytuacja taka, że podatnik co prawda osiąga przychody z innych źródeł i wysokie przychody z najmu, ale jednocześnie ma wysokie koszty uzyskania przychodu do odliczenia. W związku z tym także przez cały rok nie płaci zaliczek na podatek ani nie składa PIT-5.
W przypadku gdy podatnik osiągający dochody z najmu osiąga też inne przychody, od których zaliczkę na podatek pobiera i odprowadza płatnik, powinien on o tym fakcie poinformować płatnika. Nim bowiem zaczął osiągać przychody z najmu, złożył płatnikowi oświadczenie (PIT-2), iż nie osiąga tego rodzaju przychodów, dzięki czemu przy ustalaniu miesięcznych zaliczek na podatek płatnik uwzględnia 1/12 kwoty wolnej od podatku. Po skorygowaniu tej informacji (do czego zresztą podatnik zobowiązał się, składając podpis w PIT-2) płatnik przestanie uwzględniać przy ustalaniu zaliczek ową kwotę wolną.
Gdyby tak się nie stało, podatnik bezprawnie korzysta z „dwóch” kwot wolnych od podatku (raz za pośrednictwem płatnika, dwa – wyliczając na podstawie tabeli podatkowej zaliczkę na podatek z tytułu najmu, za pośrednictwem schematu wyliczeń zastosowanego w formularzu PIT-5).
Może też się zdarzyć, że podatnik przez dłuższy czas albo i przez cały rok nie płaci zaliczek w związku z odliczaniem od dochodu do opodatkowania straty z minionego roku lub (oraz) innych odliczeń od dochodu, do których ma prawo.
Formalności w urzędzie skarbowym
Najem na zasadach ogólnych
WPŁATY:
• zaliczki na podatek co miesiąc na podstawie PIT-5 płatne do 20 następnego miesiąca za miesiąc poprzedni (do 20 lutego za styczeń, 20 marca za luty itd.), a za grudzień zaliczka do 20 grudnia w wysokości zaliczki za listopad; w przypadku osób łączących ten przychód z przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych zaliczki w ramach PIT-5 ustalane są od sumy dochodów z obu źródeł,
• do 30 kwietnia następnego roku w ramach rocznego rozliczenia, wraz ze wszystkimi dochodami podlegającymi opodatkowaniu na podstawie tabeli podatkowej – ewentualna nadwyżka podatku należnego nad sumą wpłaconych zaliczek.
FORMULARZE:
• w trakcie roku podatkowego wpłatom towarzyszy (w tych samych terminach) obowiązek składania deklaracji PIT-5, z wyjątkiem grudnia, za który płaci się podatek, ale nie składa deklaracji PIT-5,
• do 30 kwietnia następnego roku składa się wspólne zeznanie podatkowe dotyczące wszystkich dochodów podlegających opodatkowaniu na podstawie tabeli podatkowej (PIT-36).
Jak wliczać w koszty czynsz
Związek przyczynowo-skutkowy między potrzebą poniesienia wydatków a uzyskanym przychodem łatwo jest wykazać w stosunku do kosztów administrowania lokalem. Zaś żaden przepis art. 23 nie stwarza tu ograniczeń. Oznacza to, że wszystkie wydatki związane z eksploatacją mieszkania, które bezpośrednio obciążają właściciela, są kosztem uzyskania przychodów.
Na marginesie zaznaczmy tylko, że ta reguła kwestionowana jest często przez urzędy skarbowe, gdy przedmiotem najmu jest prywatne mieszkanie w ramach tzw. najmu okazjonalnego. Argumentacja urzędu skarbowego jest wówczas następująca: skoro jest to mieszkanie prywatne, to tego rodzaju wydatki podatnik musi ponosić niezależnie od tego, czy jest ono czy nie przedmiotem najmu. Są to więc wydatki osobiste, których za koszt uzyskania przychodu uznać nie można.
Jedyne ograniczenia, jakie tu mogą się pojawić, wynikać muszą z treści samej umowy najmu. I tak, jeśli z umowy takiej wynikać będzie, iż najemca wnosi wynajmującemu stałą opłatę miesięczną oraz dodatkowo reguluje opłaty licznikowe (gaz, energia elektryczna, woda itp.), to tego rodzaju wydatki ponoszone bezpośrednio przez właściciela mieszkania nie zawsze można uznać za koszt uzyskania przychodu. Ponadto zazwyczaj poza należnością dla firmy administrującej przynajmniej rachunki za gaz i energię elektryczną dodatkowo obciążają właściciela mieszkania.
Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem to on bowiem podpisuje (indywidualnie) umowę z dostawcami tych mediów. Jeśli więc właściciel mieszkania płaci dodatkowo za energię (zazwyczaj rachunek co dwa miesiące) i gaz (rachunki często wystawiane są przez inkasentów dość nieregularnie), to do kosztów miesiąca, w którym właściciel opłacił taki rachunek, należy zaliczyć także tego rodzaju wydatki. Jeśli w umowie najmu przyjmiemy, że opłata czynszowa jest jedynym i kompletnym przychodem (najemca nie wnosi już żadnych innych dodatkowych opłat), opłata ta będzie w całości przychodem wynajmującego, zaś należności przez niego wnoszone na rzecz wspólnoty (spółdzielni lub administratora) będą w całości jego kosztem uzyskania przychodu.
Taki tryb postępowania powinien mieć miejsce zarówno wtedy, gdy z umowy najmu wynika, że opłaty licznikowe obciążają właściciela, jak i wówczas, gdy jest to koszt najemcy. W tym drugim przypadku z formalnego punktu widzenia, nawet jeśli rachunki za gaz czy energię elektryczną są wystawione na właściciela mieszkania, a najemca reguluje je sam, kwota do zapłaty powinna być dla właściciela z jednej strony przychodem, a z drugiej kosztem. W takim wariancie otrzymuje on bowiem dodatkowo, poza głównym czynszem, opłatę licznikową, która faktycznie obciąża jego konto. Trzeba pamiętać, że przychód z najmu powstaje w momencie faktycznego otrzymania pieniędzy od najemcy, a koszt – w momencie faktycznego uregulowania należności. Jeśli więc strony umowy przyjmą zasadę, iż opłaty licznikowe najemca wnosi zaliczkowo wraz z główną należnością, a rozliczane są one w momencie otrzymania faktur (rachunków) od dostawców mediów, te zaliczkowe kwoty należy wliczyć do przychodu w dniu ich otrzymania (np. razem z czynszem), zaś rozliczyć w ramach kosztów w dniu zapłaty (daty na potwierdzeniu uregulowania należności). Rzecz jasna rachunkowe znaczenie ma to wtedy, gdy te daty wypadają w różnych miesiącach.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Olga Rzycka

Coach, trener, psycholog

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »