| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Poradniki > Jaką politykę kredytową powinna stosować firma

Jaką politykę kredytową powinna stosować firma

Wiele polskich przedsiębiorstw zmaga się z problemem utrzymania płynności finansowej, którego źródłem są między innymi trudności w ściąganiu należności. Efektywne zarządzanie kredytem handlowym pomaga w budowaniu stabilnych i długotrwałych relacji z klientami oraz pozyskiwaniu informacji o odbiorcach i ich potrzebach. Jednocześnie umożliwia opracowanie indywidualnych strategii w zakresie udzielania kredytu handlowego, tzn. terminów odroczenia płatności oraz wysokości przyznawanych limitów kredytowych.

Efekt domina
 
Efekt domina występuje, gdy główni dłużnicy opóźniają spłatę swoich zobowiązań. Gdy nabywca towarów ma trudności w utrzymaniu płynności finansowej, swoje kłopoty finansowe przerzuca na inne firmy, z którymi utrzymuje więzi handlowe. Przejawia się to w formie opóźnienia swojej płatności, a w ostateczności w braku reakcji na monity wierzycieli. W efekcie zaczyna się proces domina, czyli nikt nikomu nie płaci w terminie, a opóźnienia stają się zadłużeniem.
 
Efekt pętli finansowej
 
Natomiast efekt pętli finansowej ma miejsce wówczas, gdy przedsiębiorstwa źle zaplanowały spłatę zadłużenia. Spadek sprzedaży, zysku, silna konkurencja na rynku, niska rentowność powodują, że przedsiębiorstwa nieterminowo regulują swoje zobowiązania, kredyty. Powoduje to zaciśnięcie pętli związanej z narastającymi długami, które mogą doprowadzić do upadłości, gdy przewyższą wysokość kapitałów własnych.
 
Trudności z płynnością finansową
 
Wzrost przeterminowanych i straconych należności w całym portfelu istotnie oddziałuje także na możliwości przedsiębiorstwa w zakresie realizowania własnych zobowiązań. Trudności w utrzymaniu płynności finansowej, w pozyskiwaniu środków niezbędnych do refinansowania należności, narastanie poziomu „złych długów” mogą prowadzić w konsekwencji do upadłości przedsiębiorstwa, co ma zresztą w Polsce często miejsce, gdyż w polskich warunkach polityka kredytowa jest z reguły wymuszana przez kontrahentów, a nie wynika ze świadomego sterowania sprzedażą na podstawie obserwacji rynku i otoczenia.
Najczęstszą przyczyną wysokiego wskaźnika polityki kredytowej jest trudna sytuacja finansowa odbiorców, brak systemów oceny ryzyka kredytowego, wadliwe funkcjonowanie systemów windykacji należności i brak zabezpieczeń kredytów handlowych.
Duże firmy – w przeciwieństwie do małych – rekompensują powstałe trudności z płynnością, narzucając swym dostawcom tak samo długie terminy płatności. Mniejsze ponoszą coraz wyższe koszty obsługi, powiększając w ten sposób lukę finansową.
Sprzedaż i sukces firmy zależą od popytu na wytwarzane przez nią produkty czy oferowane usługi bądź towary handlowe. Wpływ na popyt ma wiele czynników niezależnych od firmy, istniejących w otoczeniu gospodarczym, ale także wiele takich, na które wpływ ma właśnie jedynie firma i stosowana przez nią polityka kredytowa, przez którą należy rozumieć zespół decyzji dotyczących okresu kredytowania, standardów kredytowych, procedur ściągania należności i rabatów oferowanych odbiorcom.
Kształt polityki kredytowej zależy od preferencji zarządzających w kwestii oczekiwanej stopy zysku oraz skłonności do ponoszenia ryzyka. Źródłem ryzyka jest niepewność dotycząca tego kiedy i czy w ogóle należności zostaną uregulowane.
 
Zasady polityki kredytowej
 
Konstruując politykę kredytową należy uwzględnić trzy zasady:
• Jej podstawowym celem powinno być maksymalizowanie zysków, a nie minimalizowanie należności przeterminowanych i nieściągalnych. Wybór między tymi dwoma opcjami zależy głównie od wielkości marży zysku brutto na sprzedaży. Jeśli jest o­na duża, to przyjęcie zliberalizowanej polityki kredytowej jest uzasadnione. Jeśli zyskowność brutto jest niska, to główną troską powinno być niedopuszczenie do zbyt dużego poziomu należności przeterminowanych i nieściągalnych.
• Należy zwracać szczególną uwagę na niebezpieczne kredyty. Nie powinno się z takim samym poświęceniem analizować wszystkich kontrahentów. Jeśli klient ubiega się o mały lub typowy kredyt, to proces podejmowania decyzji powinien mieć charakter rutynowy. Jeśli natomiast planowana jest umowa znacznej wartości lub odzyskanie należności wątpliwe, to należy przeprowadzić szczegółową analizę.
• Należy myśleć perspektywicznie. Podejmowanie decyzji kredytowych to proces dynamiczny. Nie można zwracać uwagi jedynie na stan obecny. Czasami warto zaakceptować stosunkowo wysokie ryzyko pod warunkiem, że istnieje szansa, iż dany klient stanie się rzetelnym i stałym nabywcą. Dlatego nowe przedsiębiorstwa muszą się liczyć z większą liczbą złych kredytów niż te o ustalonej pozycji na rynku.
Osiągnięcie tych celów jest możliwe poprzez szereg konkretnych działań, jak np.:
• prowadzenie polityki bonifikat i opustów dla głównych odbiorców,
• udzielanie skonta za skracanie terminów regulowania należności,
• opracowanie systemów oceny wierzytelności klientów,
• opracowanie systemów zabezpieczeń należności klientów opieszałych w regulowaniu zobowiązań,
• opracowanie metod dotyczących ściągania należności.
 
reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Chrzanowska

Zastępca Dyrektora Departamentu Rozwoju Biznesu w ING Lease.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »