Zawarcie umowy nieodpłatnego użyczenia z synową, która w zamian będzie wywoziła i przywoziła potrzebne towary do działalności, jest błędne. Umowa użyczenia nie może bowiem nakładać na biorącego do używania (synową) obowiązku żadnego świadczenia na rzecz użyczającego (teściową). Zawarcie jednak nieodpłatnej umowy użyczenia (bez świadczenia usług przez synową) wyklucza możliwość zaliczania do kosztów odpisów amortyzacyjnych przez teściową. Koszty ubezpieczenia również nie mogą być kosztem podatkowym, ponieważ samochód nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej teściowej. Nie mogą też być kosztem synowej. W przypadku zawarcia umowy użyczenia w prawidłowy sposób u synowej nie wystąpi przychód z działalności gospodarczej z tytułu otrzymanego nieodpłatnie do używania samochodu.

uzasadnienie

W sytuacji przedstawionej przez Czytelniczkę umowa, jaką zamierza zawrzeć z synową, nie może być zakwalifikowana jako umowa użyczenia. Kwestia użyczenia uregulowana jest w Kodeksie cywilnym (art. 710 k.c.):

Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Dla celów podatkowych i dowodowych umowa użyczenia samochodu powinna być zawarta na piśmie. Musi określać strony, przedmiot użyczenia, czas trwania umowy oraz koszty zwykłe, jakie powinien pokrywać biorący w używanie.

Istotą umowy użyczenia jest więc oddanie rzeczy do bezpłatnego używania, gdzie "bezpłatność" musi dotyczyć wszystkich elementów umowy. Biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej (art. 713 k.c.).

WAŻNE!