| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Podatki > Czy opłaty sądowe mogą być zaliczane do kosztów

Czy opłaty sądowe mogą być zaliczane do kosztów

W toku prowadzonej działalności gospodarczej podmioty narażone są na ryzyko związane z koniecznością dochodzenia bądź obrony swoich praw w procesach sądowych. Bardzo często podatnicy mają wątpliwości, czy przedmiotowe wydatki mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Jednak generalnie organy podatkowe zajmują niekorzystne stanowisko w sytuacji gdy podatnik występuje w roli dłużnika, przyjmując, iż koszty poniesione w związku z toczącym się procesem nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Organy podatkowe argumentują, iż takie wydatki nie wykazują związku z osiąganiem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu.

Takie niekorzystne stanowisko prezentowane przez ministra finansów w piśmie z 23 października 1995 r., nr PO 3/722-459/95, w którym czytamy, że u dłużnika koszty procesu (wpis, opłata kancelaryjna, koszty zastępstwa procesowego, jak i inne koszty procesu), zarówno poniesione przez samego dłużnika, jak i zwrócone wierzycielowi w wyniku zasądzenia ich przez sąd, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nie są związane z osiągnięciem przychodów (...).

Jednak organy podatkowe zajmują również korzystne stanowiska dla podatników. Przykładowo w piś- mie naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z 12 czerwca 2006 r., nr DP/423-0045/06/AK możemy przeczytać, że u dłużnika koszty procesu nie stanowią kosztów uzyskania przychodów ze względu na brak związku pomiędzy ich poniesieniem a przychodem. Jak wynika z wyroku NSA z 26 października 2001 r., sygn. akt III SA 1266/00, wydatki dłużnika związane z obroną przed roszczeniami wierzyciela nie są kosztem uzyskania przychodów nie na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 17, lecz na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (...).

Również korzystne dla podatników stanowisko zajął NSA. W wyroku z 3 lipca 2003 r. sygn. ISA/Wr 709/02, podkreślono, że koszty związane z obroną przed roszczeniami wierzyciela mogą się mieścić w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Sąd uznał, że działania podejmowane przez pozwanego w procesie zmierzały do wykazania, że wykonał należycie zobowiązanie, a to ma niewątpliwie wpływ na wysokość przychodów, które byłyby niższe w razie biernego zachowania w trakcie postępowania.

WAŻNE

Koszty zasądzone w wyniku uwzględnienia firmowego roszczenia nie stanowią przychodu związanego z prowadzeniem działalności w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT (czyli przychodu należnego). Opodatkowane będą dopiero w momencie otrzymania należności

Dlatego też w mojej opinii nie można automatycznie przyznawać prawa do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych przez wierzyciela, jeśli przepisy odmawiają takiego uprawnienia dłużnikowi. Jeżeli dłużnik broni się przed zarzutami wierzyciela, to ma na celu interes swojej firmy.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Kutyma

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »