| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Nieruchomości > Prawo budowlane > Prawne przesłanki ustanowienia odrębnej własności samodzielnego lokalu mieszkalnego

Prawne przesłanki ustanowienia odrębnej własności samodzielnego lokalu mieszkalnego

Prawne przesłanki ustanowienia odrębnej własności samodzielnego lokalu mieszkalnego, a także lokalu o innym przeznaczeniu oraz korekty wadliwie ustalonych udziałów poszczególnych właścicieli lokali w nieruchomości wspólnej na gruncie ustawy o własności lokali. Ustawa z dnia 24 czerwca 1994r. (zwana dalej „ustawą”) uregulowała w swym zakresie sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, obowiązki i uprawnienia właścicieli tych lokali oraz sprawowanie zarządu nieruchomością wspólną.

Zgodnie z brzmieniem art. 2, aby lokal mógł stać się przedmiotem obrotu, posiadać musi cechę samodzielności (dotyczy to zarówno lokali mieszkalnych jak i lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, np. użytkowe).

Przez samodzielność lokali, rozumieć należy wydzieloną za pomocą trwałych ścian w obrębie budynku izbę lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które razem z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych, powyższą prawidłowość stosuje się odpowiednio do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na inne cele. Spełnianie przesłanek samodzielności stwierdzane jest przez starostę poprzez wydawane przez niego zaświadczenia o samodzielności lokalu. Aby takie zaświadczenie mogło zostać wydane, osoba zainteresowana składa w starostwie inwentaryzację budowlaną nieruchomości (zazwyczaj w trzech egzemplarzach, jeden z nich zostaje w posiadaniu starostwa jako załącznik do wniosku) wraz z wnioskiem o wydanie zaświadczenia. Inwentaryzacja zawierać musi zaznaczenie lokalu na poszczególnych kondygnacjach budynku wraz z pomieszczeniami przynależnymi (choćby położone były poza głównym budynkiem, ale w obrębie nieruchomości gruntowej), wyliczenie udziałów we współwłasności nieruchomości wspólnej. Procedura uzyskania zaświadczenia jest zazwyczaj bezpłatna – w przypadku lokali o przeznaczeniu mieszkalnym, oraz obarczona opłatą skarbową w kwocie 17zł – w przypadku lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, w obu sytuacjach, zaświadczenie wydawane jest w ciągu 7 dni od złożenia wniosku.

Do lokalu przynależeć mogą, jako jego części składowe, pomieszczenia (zwane pomieszczeniami przynależnymi), choćby nie przylegały do niego bezpośrednio (czyli położone były na innym piętrze albo na tym samym piętrze ale przedzielone np. klatką schodową) lub nawet były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, a w szczególności: piwnica, strych, garaż, komórka (art.2 ustawy). Jak widać, katalog pomieszczeń ma charakter otwarty o czym świadczy sformułowanie „w szczególności”, ustawodawca dopuścił zatem możliwość istnienia innych pomieszczeń przynależnych do lokalu.

W orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym, z samodzielnym lokalem mamy do czynienia, gdy korzystanie z niego nie jest uzależnione od korzystania z innych samodzielnych lokali (porównaj wyrok wsa z 20.08.2013r. II SA/Ol 564/13, LEX 1361787, wyrok wsa z 09.07.2013r. II SA/Bd 522/13, LEX 1351548), czyli aby korzystać z jednego lokalu nie może zachodzić konieczność wkraczania do innego lokalu (np. przechodzenie przez jego korytarze, korzystanie z łazienki / kuchni itd.). Stwierdzenie samodzielności lokalu nie rozstrzyga w żadnej mierze o posiadaniu do niego prawa.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Proactive

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »