| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Nieruchomości > Kupno - sprzedaż nieruchomości > Kredyt hipoteczny, sprzedaż nieruchomości a prawne przesłanki uznania osoby za zmarłą

Kredyt hipoteczny, sprzedaż nieruchomości a prawne przesłanki uznania osoby za zmarłą

W naszym życiu, czasem zdarzają się tragiczne sytuacje związane ze zniknięciem człowieka. Oprócz bólu, rodzina boryka się także z prawnymi przeszkodami, na przykład z wzięciem kredytu hipotecznego (gdy właścicielem było małżeństwo a jedno z nich zaginęło), sprzedażą nieruchomości, przeprowadzeniem postępowania spadkowego itp. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny uregulował a artykułach 29-32 kwestie związane z uznaniem za zmarłego, aby nie paraliżować dalszego funkcjonowania rodziny.

Podstawowym okresem uprawniającym do wszczęcia procedury uznania za zmarłego jest 10 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w których zaginiony – według dostępnych danych – jeszcze żył. W sytuacji, gdy zaginiony ostatni raz widziany był w lutym 1999 roku, procedurę można wszcząć z upływem roku 2010. Jednakże, jeśli w chwili zaginięcia, dana osoba skończyła siedemdziesiąt lat, okres ulega skróceniu i wynosi pięć lat – zatem z końcem 2005 roku w naszym przykładzie. Uznanie za zmarłego nie może nastąpić przed końcem roku kalendarzowego, w którym zaginiony ukończyłby 23 lata. Opisane powyżej terminy, dotyczą typowego zaginięcia, a więc sytuacji, w których nie ma wiedzy o miejscu pobytu danej osoby ani o jej dalszych losach. Inaczej wygląda sprawa w sytuacjach, w których domyśleć się można losów.

Zaginięcie w podróży powietrznej, morskiej lub innym szczególnym zdarzeniu

Mianowicie, jeśli zaginięcie nastąpiło w podróży powietrznej lub morskiej w związku z katastrofą albo innym szczególnym zdarzeniem, termin uznania za zmarłego wynosi sześć miesięcy od dnia tego zdarzenia. Jeśli nie można jednoznacznie stwierdzić katastrofy okrętu czy statku, bieg powyższego terminu rozpoczyna się z upływem roku od dnia planowanego przybycia do miejsca przeznaczenia, a jeśli nie było takiego miejsca – wraz z upływem dwóch lat od dnia ostatniej wiadomości o danym okręcie / statku.  W przypadku zaginięcia z związku z wystąpieniem bezpośredniego niebezpieczeństwa dla życia nieprzewidzianego powyżej, termin uznania za zmarłego wynosi rok od dnia ustania lub dnia, w którym niebezpieczeństwo powinno ustać. Może to mieć zastosowanie podczas na przykład wypraw górskich, w trakcie których nagle urywa się kontakt z ich uczestnikiem czy uczestnikami.

Orzeczenie o śmierci

Orzeczenie o uznaniu za zmarłego określa domniemaną chwilę śmieci, czyni się to na podstawie posiadanych informacji, jeżeli brak wszelkich danych – to pierwszy dzień terminu, z upływem które możliwym jest uznanie za zmarłego.

W sytuacji, kiedy kilka osób utraciło życie podczas niebezpieczeństwa, które groziło im wspólnie, domniemywa się, że zmarły one jednocześnie.

Zobacz także: Chcesz sprzedać nieruchomość – ureguluj podatek od spadków i darowizn

Zobacz także: Przeniesienie własności nieruchomości a zabezpieczenie wierzytelności

Zobacz także:  Ustawa deweloperska a ochrona praw nabywców

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Józef Edmund Nowicki

CONEXIS Kancelaria Zamówień Publicznych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »