| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Nieruchomości > Dom i działka > Jak zasiedzieć służebność drogi koniecznej?

Jak zasiedzieć służebność drogi koniecznej?

Służebność drogi koniecznej to rodzaj służebności gruntowej. Jest ona ustanawiana w sytuacji, gdy dana nieruchomość nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej lub nie ma odpowiedniego dostępu do należących do tej nieruchomości budynków.

Dobra wiara a zła wiara

Dobra wiara polega na istnieniu po stronie określonego podmiotu błędnego, lecz usprawiedliwionego przekonania o przysługującym mu prawie. W dobrej wierze jest zatem osoba, która błędnie sądzi, że przysługuje jej pewne prawo, a jej przekonanie usprawiedliwione jest okolicznościami konkretnego stanu faktycznego.

Zła wiara polega na tym, że osoba bądź to wie, że nie przysługuje jej określone prawo, bądź to nie wie o tym, lecz brak jest podstaw do usprawiedliwienia tej niewiedzy, a zatem w złej wierze jest także osoba, która - w świetle okoliczności konkretnego przypadku - powinna wiedzieć o braku swego uprawnienia.

Zobacz także: Przyłącze gazowe do domu jednorodzinnego – kwestie formalnoprawne

Natomiast nabycie służebności drogi koniecznej przez zasiedzenie może nastąpić tylko przy łącznym spełnieniu trzech przesłanek:

  • nieprzerwanego posiadania służebności;
  • upływu czasu;
  • istnienia trwałego i widocznego urządzenia.

W kontekście służebności drogi koniecznej posiadanie będzie polegało na korzystaniu z cudzej rzeczy w taki sposób jakby danej osobie przysługiwało ograniczone prawo rzeczowe w postaci służebności drogi koniecznej. Również w tym przypadku posiadanie musi być wykonywane w sposób ciągły. Jeśli chodzi o drugą przesłankę, tj. upływ czasu, to w przypadku posiadacza w dobrej wierze nabycie służebności drogi koniecznej następuje z upływem 20 lat, natomiast w sytuacji gdy posiadacz jest w złej wierze, zasiedzenie służebności następuje z upływem lat 30.

Zobacz także: Służebność drogi koniecznej – dostęp do drogi publicznej

Podkreślenia wymaga jednakże fakt, że nie każde korzystanie z cudzej nieruchomości, które swoją treścią odpowiada treści służebności drogi koniecznej prowadzi do jej zasiedzenia.

W treści art. 292 k.c. ustawodawca wyraźnie wskazał, iż do zasiedzenia służebności drogi koniecznej prowadzi tylko i wyłącznie posiadanie, które polega na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia. Jest to przesłanka, która nie występuje w przypadku zasiedzenia własności nieruchomości.

Trwałe i widoczne urządzenie

Przepisy prawa cywilnego nie zawierają definicji pojęcia: „trwałe i widoczne urządzenie”.

W rozumieniu potocznym „urządzenie” to rodzaj mechanizmu lub zespół elementów służących do wykonywania określonych czynności czy też ułatwiających je. W orzecznictwie Sądu Najwyższego panuje pogląd, że trwałe i widoczne urządzenie, o którym mowa w art. 292 k.c. to obiekt będący wynikiem świadomej i celowej aktywności człowieka. Co do zasady uważa się, iż ma ono być wykonane przez posiadacza służebności (tak Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 24 maja 1974 r.; III CRN 94/74; OSNCP 1975 r. nr 6 poz. 94). Nie ulega więc wątpliwości, że za urządzenie nie może być uznana np. droga czy ścieżka, powstała przez stałe przechodzenie czy przejeżdżanie tą samą trasą. Do uznania jej za urządzenie, w rozumieniu art. 292 kodeksu cywilnego, konieczne byłoby np. utwardzenie, budowa mostku, położenie rur, zbudowanie nasypu itp.

Zobacz także: Zniesienie współwłasności gospodarstwa rolnego

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Jacek Andziak

Księgowy / Biuro rachunkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »