| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Moto > Testy aut > Używane > Używany Opel Frontera A: opis modelu

Używany Opel Frontera A: opis modelu

Szukasz rekreacyjnej terenówki za rozsądne pieniądze? Opel Frontera ma kilka wad, jednak jej ogromną zaletą jest fantastyczny stosunek ceny do jakości w segmencie aut terenowych i rewelacyjna dostępność części.

Opel Frontera pojawił się na rynku w 1991 roku. Koncern General Motors postanowił wprowadzić do oferty w Europie auto terenowe, czy też SUV'a. Auta nie trzeba było projektować od zera: w zamian wykorzystano istniejącą już konstrukcję Isuzu, w której GM posiadał udziały. W ten sposób auto, sprzedawane przez Isuzu pod nazwami Rodeo (wersja pięciodrzwiowa) i Amigo (wersja trzydrzwiowa), zostało "przeszczepione" na europejski rynek pod nazwą Frontera. Różnic pomiędzy Oplami a Isuzu było raczej mało i ograniczały się one właściwie do wizualnych detali (inne lampy, etc.) i oferty silnikowej: pod maskę Frontery trafiły niemieckie jednostki benzynowe i niektóre diesle.

To europejskie Rodeo, Amigo!

Od 1991 roku Fronterę sprzedawano więc, wzorem Isuzu, w dwóch wersjach. W pięciodrzwiowej, zwanej "Long" (czyli "długi") oraz w trzydrzwiowej, zwanej Sport. Auto okazało się strzałem w dziesiątkę. Japońskie auto z niemieckimi silnikami produkowane było w Wielkiej Brytanii i szybko stało się popularne na europejskim rynku, gdzie uterenowionych SUVów wciąż było mało, a moda na samochody z napędem na cztery koła i wysokim prześwitem powoli przeciekała do nas z USA.

Początkowo we Fronterze dostępne były dwa silniki benzynowe i jeden diesel. Podstawowa dwulitrowa 115-konna ośmiozaworowa benzyna doskonale znana była z modeli Astra czy Vectra. Nie była mocna, jednak do dzisiaj uchodzi za tak naprawdę bezawaryjną i bezproblemową, toleruje też zasilanie LPG, a rozrząd w niej jest bezkolizyjny. Zdecydowanie najwięcej "Sportów" pierwszej generacji ma takie właśnie jednostki. Drugim silnikiem benzynowym była jednostka o mocy 125 KM, osiąganych z 2,4 litra pojemności. Początkowo diesel był tylko jeden: hałaśliwy, słaby choć mało awaryjny 2,3 o mocy 100 KM. Jednostkę tą montowano w wersji pięciodrzwiowej.

Facelifting

W 1995 roku Frontera doczekała się pierwszego faceliftingu. Z tyłu, w miejsce resorów piórowych zastosowano sprężyny śrubowe. Na tylnej osi pojawiły się też hamulce tarczowe (w miejsce bębnowych - choć hamulec ręczny nadal działał w oparciu o mały bęben w środku tarczy). Powiększono też gamę silników: pojawiła się 2,2 litrowa 16-zaworowa benzyna o mocy 136 KM, a także dwa nowe diesle. Pierwszy z nich, konstrukcji włoskiej firmy VM Motori, o pojemności 2,5 litra i mocy 116 KM jest nie tyle awaryjny, co bardzo wrażliwy na nieumiejętną eksploatację i serwisowanie. Niedoświadczony kierowca, który przegrzeje auto, w połączeniu z mechanikiem dyletantem wykończą ten silnik niezwykle szybko.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

LexOmni.pl

usługi prawne on line

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od mojafirma.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK