| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Moto > Logistyka > Transport > Podatek od środków transportowych - kara za niezłożenie deklaracji

Podatek od środków transportowych - kara za niezłożenie deklaracji

15 lutego minął ustawowy termin do złożenie deklaracji na podatek od środków transportowych DT1. Duży odsetek podatników nie wypełnia obowiązku i nie składa deklaracji w wymaganym terminie. Organy podatkowe dysponują jednak środkami, które mogą zdyscyplinować podatników.

Prawidłowe doręczenie

Innym, równie istotnym zagadnieniem dotyczącym wezwania jest jego prawidłowe doręczenie.

Należy pamiętać, iż skuteczne doręczenie wezwania nie zawsze będzie tożsame z jego faktycznym otrzymaniem przez adresata.

Jeżeli doręczenie pisma okazało się niemożliwe, wówczas istnieje możliwość pozostawienia pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (miasta) na okres 14 dni.

W tym czasie adresat jest dwukrotnie informowany o oczekującym na niego piśmie, a w przypadku braku jego odebrania, doręczenie uznaje się za skuteczne, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Regulacja ta, oparta na fikcji doręczenia, ma na celu zapewnienie sprawności prowadzonego postępowania, pozwalając na uniknięcie sytuacji, w której podatnik uchylając się od odebrania korespondencji, prowadziłby do paraliżu postępowania (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 września 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 149/06).

Należy pamiętać, iż w przypadku, gdy podatnik zostanie bezzasadnie wezwany do złożenia deklaracji lub wyjaśnień, np. na skutek błędu urzędnika, wówczas będzie miał prawo do żądania zwrotu poniesionych kosztów podróży.

Ważne jednak, żeby żądanie to wnieść przed wydaniem decyzji, aby nie utracić tego prawa.

W przypadku, gdy podatnik pomimo wezwania przez organ podatkowy, nie podejmie określonych czynności, tj. nie złoży deklaracji, korekty lub wyjaśnień w wymaganym terminie, wówczas będzie istniała możliwość nałożenia kary porządkowej w drodze postanowienia. 

Wysokość kary

Zarówno sam fakt zastosowania sankcji finansowej, jak i jej wysokość będzie zależała od oceny organu podatkowego, mieszcząc się w ramach tzw. uznania administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 564/07).

Ustawodawca, określając jedynie górną granicę kary, która obecnie wynosi 2600 zł, pozwolił organom podatkowym na dokonanie samodzielnej oceny materiału dowodowego i na podjęcie decyzji o celowości i zasadności samej kary, jak również jej wysokości.

W uzasadnieniu do wydanego postanowienia należy w sposób wyczerpujący wskazać wszelkie okoliczności, które w ocenie organu przemawiały za zastosowaniem kary w określonej wysokości.

Jest to szczególnie istotne przy zastosowaniu górnej granicy określonej w przepisach prawa (zob. wyrok WSA w Opolu z dnia 21 września 2005 r., sygn. akt I SA/Op 148/05 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3251/08).

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

Monika Smulewicz

Dyrektor Działu Usług Kadrowo-Płacowych w FPA Group

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »