| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Moto > Moto porady > Auto w podróży > Relacje z podróży > Jak podróżować po Peru - statek i port

Jak podróżować po Peru - statek i port

Jak nie dać się oszukać rykszarzowi, gdzie można kupić marihuanę oraz czy Peruwiańczycy mają wyobraźnię? Tego wszystkiego dowiecie się z relacji podróżniczki Izy Sapuły.

To dziś prawie 600 tysięczne miasto swój rozwój zawdzięcza boomowi kauczukowemu w XIX wieku. Do dziś pozostało niewiele z lat świetności. Dziś mieszkańcy Iquitos żyją albo z wydobycia ropy, albo z wycinki lasu, albo z turystyki, albo z handlu narkotykami. Sandro, którego poznajemy w mieście opowiada o plantacjach koki ukrytych w dżungli. Najwięcej jest ich w dolinie Huallaga, którą płynęliśmy. Oficjalnie mówi się, że problem handlu narkotykami został rozwiązany już w latach dziewięćdziesiątych kiedy to siły rządowe stoczyły tu regularną wojnę z plantatorami i handlarzami narkotyków. Tak naprawdę problemu nie rozwiązano do dziś. Koka płynie szerokim strumieniem statkami do Leticii położonej na styku trzech granic Kolumbii, Peru i Brazylii. Rząd raczej by uspokoić swoje sumienie niż ograniczyć handel skupuje kokę po 60 soli za kilogram... handlarze dają 100. I w ten oto sposób, dla świętego spokoju 15 procent sprzedaje się rządowi a 85 procent handlarzom. Przemysł narkotykowy, naftowy niszczą dżunglę. Od czasu do czasu jacyś Indianie protestują przeciwko zanieczyszczeniom wody. Wtedy zwykle otrzymują prace w przemyśle naftowym co skutecznie zamyka im usta, a przedsiębiorcom pozwala dalej bezkarnie niszczyć amazońskie lasy. Sam proces choć smutny wcale mnie nie zaskakuje. Tak dzieje się nie tylko w Ameryce Południowej. Bardziej zaskakuje i przeraża fakt, że Sandro opowiada o tym z dumą.

Zobacz też: Informacje o Peru

Razem z Sandro spędzamy cały dzień i razem płyniemy do Belen, najbiedniejszej dzielnicy miasta, położonej na rzece. Domy stoją tu na palach albo pływają na tratwach. Przewodniki piszą, że to dość bezpieczna dzielnica choć ani Sandro ani inni miejscowi nie potwierdzają tej opinii. Do portu gdzie można wynająć łódkę dostajemy się po kładkach przerzuconych przez pełną śmieci wodę, dalej przeskakujemy z jednej łódki na drugą aż wreszcie odbijamy od brzegu. Płyniemy wąskimi kanałami, mijamy domy na palach, niektóre z nich dawno już zalane są wodą, inne, te na tratwach unoszą się na wodzie leniwie. Dzieciaki wskakują do brunatnej, śmierdzącej od ścieków i śmieci wody i gonią się albo bawią z w chowanego nurkując. Kawałek dalej widać unoszący się a wodzie kościół i szkołę. Podpływamy do pływającego pubu. Głośna muzyka i pływająca platforma na której tańczą ludzie. Od czasu do czasu ktoś wskakuje do wody...

Od czasu do czasu ktoś się topi, bo zbyt wiele wypił jak na takie akrobacje. A wszyscy których mijamy wydają się być szczęśliwi, uśmiechają się i w otwartych, walących się domach skupiają się wokół najistotniejszego i zwykłe dość nowoczesnego elementu – telewizora. Ich radość nie udziela mi się bo przy każdym uderzeniu wiosła czuję smród gnijących resztek w wodzie, która w upale coraz bardziej paruje. Ze smutkiem myślę, że jedyny sposób na przeżycie jakie znajdują ludzie z Belen to kradzieże, handel narkotykami i zwierzętami złapanymi w dżungli. Na targu w Belen możesz kupić papugi, żółwie, węże a nawet małpę za równowartość 7$. Od Ciebie zależy czy potraktujesz ją jak maskotkę czy wrzucisz do zupy. Każdy z napotkanych mieszkańców Belen z radością i uśmiechem mówi o tym jak niezwykła i piękna jest ta dzielnica. Choć nie podzielam ich zdania... za każdym razem odwzajemniam uśmiech.

Sprawdź: Tabele klimatyczne

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Fiszer

Starszy Specjalista ds. Projektów HR

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »