| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama

Azerbejdżan

Obywatele polscy udający się do Azerbejdżanu muszą mieć wizę (także posiadacze paszportów dyplomatycznych). Można ją uzyskać w Ambasadzie Republiki Azerbejdżańskiej w Warszawie, a także we wszystkich azerbejdżańskich placówkach dyplomatyczno-konsularnych za granicą, np. w Kijowie, Moskwie, Wiedniu, Berlinie, Bukareszcie, Ankarze, Stambule czy Tbilisi. Jednokrotna wiza pobytowa kosztuje 40 USD, tranzytowa – 20 USD. Wizę można uzyskać także na lotnisku w Baku (maksymalnie na 30 dni): po przylocie należy wypełnić ankietę i dołączyć dwie fotografie (ankietę można pobrać ze strony internetowej Ambasady RP w Baku: www.embpol.azeurotel.com/visa_ az.pdf).

Nie wydaje się wiz na przejściach morskich, drogowych i kolejowych. W razie potrzeby wizę pobytową można przedłużyć do jednego roku w MSZ w Baku (opłata wynosi 250 USD). Termin ważności paszportu przy wjeździe do Azerbejdżanu nie jest określony (zwyczajowo nie powinien być krótszy niż 6 miesięcy). Nie jest wymagane posiadanie biletu powrotnego ani określonej sumy pieniędzy na każdy dzień pobytu. Politykę wizową azerbejdżańskich władz należy określić jako liberalną i otwartą. Uwaga: obywatele polscy nadal nie mogą przekraczać granicy lądowej pomiędzy Azerbejdżanem a Federacją Rosyjską (szczegółowa informacja w części „Podróżowanie po kraju”).

Nie ma ograniczeń we wwożeniu gotówki do sumy stanowiącej odpowiednik 2000 USD, konieczne jest natomiast jej zadeklarowanie (można nie deklarować sum mniejszych niż 500 USD). Przy wwozie ponad 2000 USD w gotówce na przejściach granicznych pobierany jest podatek w wysokości 1 proc. od deklarowanej sumy. Należy również zadeklarować wszelkie cenne rzeczy (komputery przenośne, dzieła sztuki, wyroby jubilerskie itp.). Przy wywozie dywanów, przedmiotów antykwarycznych, dzieł sztuki i wyrobów jubilerskich konieczne jest przedstawienie ich certyfikatów (wystawia je Ministerstwo Kultury, pomocy w uzyskaniu certyfikatu udzielają wyspecjalizowane salony sprzedaży) oraz rachunków. Dozwolony jest wywóz do 0,6 kg czarnego kawioru (w jednym oryginalnym opakowaniu – w praktyce dostępne są opakowania o wadze najwyżej 0,5 kg).

Surowo karane (od 7 do 15 lat więzienia) jest posiadanie i przewóz narkotyków oraz handel nimi. Identyczna kara grozi za handel bronią i jej posiadanie. Za handel materiałami radioaktywnymi i ich przemyt grozi kara 2–4 lat więzienia. Nie ma możliwości odbycia kary więzienia w Polsce. Osoby przyjmujące leki psychotropowe podczas podróży muszą mieć zaświadczenie lekarskie.

Cudzoziemiec przybywający do Azerbejdżanu na okres do 15 dni ma obowiązek wypełnić i złożyć w miejscu pobytu podanie – ankietę rejestracyjną wraz z fotografią. Jeśli zamierza przebywać w Azerbejdżanie dłużej, powinien przejść w miejscu zamieszkania procedurę rejestracyjną. W tym celu należy przedłożyć w terytorialnej jednostce MSW paszport z ważną wizą, przydział na mieszkanie lub inny dokument uprawniający do korzystania z lokalu albo pisemne oświadczenie zapraszającego o udostępnieniu swojego mieszkania cudzoziemcowi. Przepisy meldunkowe, zwłaszcza przy krótszych pobytach, nie są zbyt rygorystycznie egzekwowane, jednak w przypadku wzrostu napięcia w regionie sytuacja ta może się zmienić.

Ubezpieczenia osobowe nie są obowiązkowe. Honorowane są polisy zdrowotne międzynarodowych towarzystw ubezpieczeniowych.

Nie ma obowiązkowych szczepień. Zagrożenie stanowi żółtaczka pokarmowa. Turyści odwiedzający latem azerbejdżańską prowincję, zwłaszcza południe kraju, mogą profilaktycznie zaszczepić się przeciwko błonicy i przyjmować preparaty antymalaryczne. Należy pić wodę przegotowaną lub dostarczaną w fabrycznych pojemnikach oraz myć warzywa i owoce przed jedzeniem. W nagłych przypadkach można wezwać karetkę państwowego pogotowia ratunkowego (tel. 103), której załoga udzieli podstawowej pomocy za niewielką opłatą lub bezpłatnie. W Baku istnieją też prywatne pogotowia – mają bardziej nowoczesny sprzęt, a personel mówi po angielsku. Wezwanie kosztuje ok. 100 USD. Za ok. 500 USD można wykupić roczny pakiet usług medycznych w prywatnej klinice, obejmujący m.in. leczenie chirurgiczne i opiekę stomatologa. Standardowa usługa stomatologiczna w przyzwoitym gabinecie wynosi od 30 USD. Poza Baku dostęp do pomocy medycznej jest utrudniony.

Przy krótkich pobytach honorowane jest polskie prawo jazdy. Przy pobytach dłuższych konieczne jest uzyskanie dokumentu azerbejdżańskiego, który na podstawie prawa polskiego (lub międzynarodowego) wydaje Państwowa Policja Drogowa. Obowiązkowe jest ubezpieczenie OC (roczna składka wynosi ok. 12 USD) i coroczny przegląd techniczny, dokonywany w odpowiedniej dla miejsca zamieszkania jednostce policji drogowej (koszt ok. 25 USD). Dowodem dokonania przeglądu jest certyfikat i naklejka na szybę. Drogi – poza nielicznymi wyjątkami – są w złym stanie i nie mają odpowiedniego oznakowania. Kierowcy nagminnie łamią przepisy, m.in. nie używają kierunkowskazów i wyprzedzają na trzeciego. W nocy należy uważać na nie oświetlone pojazdy oraz prowadzone z pastwisk zwierzęta. Należy być przygotowanym na częste kontrole policyjne i budzące wątpliwości opłaty.

Planując podróż po regionie Kaukazu Południowego, należy pamiętać, że niektóre przejścia graniczne są zamknięte dla obcokrajowców. Nie jest możliwy wjazd drogą lądową do Azerbejdżanu z Rosji ani przejazd w drugą stronę (granicę tę mogą przekraczać tylko obywatele krajów należących do Wspólnoty Niepodległych Państw). Z uwagi na nie uregulowany konflikt wokół Górskiego Karabachu zamknięta jest granica Azerbejdżanu z Armenią. Między tymi państwami nie funkcjonuje też komunikacja lotnicza, nie ma bezpośredniej wymiany pocztowej ani łączności telefonicznej. Cudzoziemcy mogą korzystać z obu przejść granicznych między Azerbejdżanem a Gruzją (przejście kolejowe i drogowe w okolicach gruzińskiego miasta Rustawi, tzw. Czerwony Most, oraz drogowe Bałakany–Lagodechi), z dwóch przejść między Azerbejdżanem a Iranem (Astara oraz Dżulfa w Nachiczewanie; przejście w okolicach miasta Bilesuwar dostępne jest jedynie dla obywateli Iranu i Azerbejdżanu), a także z jedynego przejścia granicznego z Turcją (Sadarak w Nachiczewanie). Otwarta pozostaje granica morska (rejsy z Baku do Aktau w Kazachstanie i Turkmenbaszy w Turkmenii oraz nieregularne do Bandar-e Anzali w Iranie; uwaga: rozkład rejsów bywa traktowany przez kapitanów poszczególnych jednostek czysto orientacyjnie).

W podróżowaniu po kraju występują ograniczenia. Górski Karabach oraz pas ziemi wokół niego – m.in. powiaty (rejony) Gubadły, Zangilan, Dżebraił, Fizuli, Chodżabend, Agdam, Kelbadżar i Laczyn, łącznie ok. 20 proc. powierzchni kraju – znajdują się pod faktyczną kontrolą Ormian i nie ma tam wjazdu. Technicznie możliwe jest dostanie się do Karabachu od strony Armenii, lecz władze Azerbejdżanu stanowczo przed taką podróżą przestrzegają. Wiza nie uznawanej w świecie tzw. Republiki Górskiego Karabachu w paszporcie turysty może uniemożliwić późniejszy wjazd do Azerbejdżanu. Niedostępna jest również ta część pogranicza z Armenią, którą kontrolują władze w Baku, z wyjątkiem okolic Agstafy i Kazachu, przez które przebiega droga i linia kolejowa do Gruzji. Podróż po obszarach graniczących z Iranem (Astara, Lerik, Jardymły, Dżalilabad) jest możliwa po uzyskaniu zgody straży granicznej Azerbejdżanu. Należy być tam przygotowanym na częste kontrole dokumentów.

Nie ma ograniczeń w podróżowaniu po terenach sąsiadujących z wchodzącym w skład Federacji Rosyjskiej Dagestanem ani z Gruzją (m.in. Zakatały, Szeki, Kachi, Oguz, Gabala – są to jedne z bardziej malowniczych okolic Kaukazu – oraz Gusary i Chaczmaz). Dla mniej wymagających turystów najdogodniejszym środkiem komunikacji są mikrobusy (tzw. marszrutki). Przeciętna opłata za przejazd na dłuższej trasie (ok. 250–350 km) wynosi 4–5 USD. Z Baku, z okolic stacji metra „20 Stycznia”, mikrobusy we wszystkich kierunkach odjeżdżają co kilkanaście, kilkadziesiąt minut. Aby dostać się ze stolicy Azerbejdżanu do będącej enklawą Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej, do niedawna trzeba było uzyskać pozwolenie w Stałym Przedstawicielstwie NAR w Baku. Obecnie nie jest ono wymagane, ponieważ jednak przepisy mogą znowu się zmienić, należy na wszelki wypadek skontaktować się z przedstawicielstwem (ul. Mirzabała Mamedzade 8, tel. 492-53-12 lub 498-82-84). Podróż jest możliwa drogą lotniczą (bilet na trasie Baku–Nachiczewan kosztuje ok. 100 USD w jedną stronę; osoby poniżej 25. roku życia płacą 75 USD), ewentualnie tranzytem przez Iran lub Gruzję i Turcję. Również tam należy być przygotowanym na częste kontrole dokumentów.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

Piotr Zentel

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »