| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama

Nie ma zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych ani wymogu szczepień. Opieka medyczna jest ogólnie dostępna. Cena standardowej wizyty lekarskiej wynosi ok. 25–35 EUR, doba pobytu w szpitalu – ok. 250 EUR. Dodatkowo ponosi się koszty badań i innych usług medycznych. Osoby opłacające w Polsce składki na Narodowy Fundusz Zdrowia mają – w nagłych wypadkach – prawo do korzystania w ramach tego ubezpieczenia z opieki zdrowotnej w Belgii. Dokumentem, na którego podstawie osoby przybywające w celach turystycznych mogą korzystać w Belgii z opieki medycznej, jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ), a w przypadku podjęcia pracy, oddelegowania – odpowiedni formularz serii E. Prawo do otrzymania EKUZ mają osoby ubezpieczone w NFZ. O jej wydanie należy ubiegać się we właściwym ze względu na miejsce zamieszkania oddziale wojewódzkim lub w delegaturze NFZ. Każda osoba ubezpieczona, także członek rodziny, otrzymuje własną kartę. Karty tej nie trzeba już w Belgii rejestrować. Uprawnia ona do korzystania w Belgii z opieki tylko tych placówek, które działają w ramach powszechnego systemu ochrony zdrowia. Za leczenie prywatne pacjent musi zapłacić we własnym zakresie. EKUZ uprawnia tylko do korzystania z niezbędnych świadczeń zdrowotnych. O uznaniu świadczeń za konieczne w danym przypadku decyduje lekarz udzielający pomocy. EKUZ nie zapewnia uprawnienia do świadczeń, jeśli zamierzonym celem podróży miałoby być uzyskanie świadczeń medycznych za granicą. Szczegółowe informacje: www.nfz.gov.pl.

Zwrot kosztów leczenia. Zgodnie z prawem belgijskim pacjent musi najpierw pokryć w całości koszty świadczeń medycznych, a następnie ubiegać się o ich zwrot w miejscowej, belgijskiej kasie chorych, przy czym kasa zwraca tylko część kosztów, pomniejszonych o tzw. udział własny pacjenta. Pacjent sam opłaca także koszty transportu sanitarnego na terenie Belgii, jak również z Belgii do Polski. Jedynym wyjątkiem jest wezwanie karetki do wypadku przy pracy. Leczenie szpitalne wy¬maga skierowania. W nagłych przypadkach można bezpośrednio zgłosić się do szpitala, przedstawiając EKUZ. W przypadku leczenia szpitalnego belgijska kasa chorych przejmuje większość kosztów, a opłaty, które musi ponieść pacjent, dotyczą ryczałtu za przyjęcie do szpitala, opłaty za każdy dzień pobytu w szpitalu oraz dziennej opłaty za leki stosowane przy hospitalizacji. Składając wniosek do belgijskiej kasy chorych o zwrot kosztów leczenia, należy dołączyć do wniosku oryginał wydanego przez lekarza lub zakład opieki zdrowotnej zaświadczenia potwierdzającego udzielenie pomocy medycznej w Belgii oraz oryginały wszystkich rachunków, dowodów zapłaty, kserokopie recept itp. O zwrot kosztów świadczeń medycznych (pomniejszony o udział własny pacjenta) można wystąpić także po powrocie do Polski do oddziału NFZ właściwego ze względu na miejsce zamieszkania ubezpieczonego. Także w tym przypadku należy przedstawić oryginały wszystkich rachunków, dowodów zapłaty, kserokopie recept itp. Dodatkowe informacje na temat ubezpieczeń leczniczych uprawniających do korzystania z pomocy medycznej w Belgii można uzyskać:

  • na stronach internetowych NFZ: www.nfz.gov.pl;
  • w belgijskich biurach regionalnych pomocniczej kasy cho¬rych (Casse auxiliare d’assurance maladie-invalidité/ Hulpas voor Ziekte en Invaliditeitsverzekering);
  • w biurach lokalnych belgijskich kas chorych (mutualité/zie¬kenfonds);
  • w belgijskiej instytucji łącznikowej: Institut National d’Assurance Maladie-Invalidite (INAMI)/ Rijksinstitut voor Ziekte en Invaliditeitsverzekering (RIZIV), 211 Avenue de Tervuren, 1150 Bruxelles, tel. (00 322) 739 7111, faks (00 322) 739 7291, e-mail: bib@inami.be.

W Belgii obowiązują górne limity prędkości: na autostradach – 120 km/godz., na drogach szybkiego ruchu (o oddzielonych jezdniach dla każdego kierunku) – 90 km/godz., na innych drogach na obszarze nie zabudowanym – 70 km/godz., na obszarze zabudowanym – 50 km/godz. Obowiązuje tu generalna zasada pierwszeństwa pojazdów nadjeżdżających z prawej strony. Wyjątki od tej zasady są sygnalizowane odpowiednimi znakami drogowymi. Obowiązkowe jest zapinanie pasów bezpieczeństwa zarówno na przednich, jak i tylnych siedzeniach. Rozmawianie przez telefon komórkowy podczas prowadzenia samochodu jest zabronione. Maksymalny dopuszczalny poziom alkoholu we krwi kierowcy wynosi 0,5 promila. Przepisy ruchu drogowego są surowo egzekwowane. Kary za przekroczenie prędkości wynoszą od ok. 140 do 400 EUR. Przekroczenie dozwolonej prędkości o 40 km/godz. (30 km/godz. w obszarze zabudowanym) może być też powodem zatrzymania prawa jazdy. Biorąc pod uwagę skrupulatność władz belgijskich w sprawdzaniu dokumentów, należy zwrócić też szczególną uwagę na to, aby pojazd miał właściwą tablicę rejestracyjną. Szczególnie dokładnie sprawdzane są dokumenty samochodów ciężarowych i ich kierowców, a niedopełnienie jakichkolwiek formalności (zwłaszcza przekroczenia limitów czasu jazdy, usterki bądź nieprawidłowości w tachografach, brak winietek opłaty drogowej) karane jest bardzo wysoki¬mi mandatami, sięgającymi niekiedy kilku tysięcy euro. Mandaty trzeba płacić niezwłocznie gotówką, pod rygorem unieruchomienia pojazdu aż do czasu wniesienia opłaty, co może narazić podróżującego na dodatkowe koszty przymusowego parkowania pojazdu na par¬kin¬gu policyjnym. Międzynarodowe prawo jazdy nie jest obowiązkowe.

Uwaga: polskie prawa jazdy starego typu utraciły ważność 30 czerwca 2006 r. Nie można mieć praw jazdy wydanych przez więcej niż jeden kraj członkowski UE. Obywatel polski mający normalne miejsce zamieszkania w innym kraju UE może wymienić prawo jazdy na nowy, wspólnotowy egzemplarz po wygaśnięciu ważności dotychczas posiadanego lub w przypadku jego utraty. Wymiana taka nie będzie się wiązała z koniecznością ponownego zdawania egzaminów. Państwo, które dla obywatela polskiego stało się normalnym miejscem zamieszkania, przez okres ważności prawa jazdy może stosować w stosunku do niego swoje krajowe przepisy, w tym przepisy dotyczące badań lekarskich i obowiązku dokonywania opłat, a także może umieszczać w tym prawie jazdy niezbędne informacje dla służb administracyjnych. (Określenie „normalne miejsce zamieszkania” oznacza miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa co najmniej przez 185 dni w roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe, lub – w sytuacji gdy przebywa w dwóch lub więcej państwach członkowskich UE – miejsce, do którego ze względów osobistych regularnie powraca. Określenie „normalne miejsce zamieszkania” nie ma zastosowania w sytuacji, gdy pobyt w innym państwie członkowskim jest spowodowany tylko wypełnieniem zadania w określonym czasie, np. studiów).

Nie ma żadnych ograniczeń. Belgia ma dobrze rozwinięty system dróg i bezpłatnych, oświetlonych autostrad oraz gęstą sieć tanich połączeń kolejowych.

Zagrożenie przestępczością w Belgii stale wzrasta. Plagą są kradzieże kieszonkowe, a także włamania do samochodów i kradzieże pozostawianych tam rzeczy. Dotyczy to głównie dużych miast, zwłaszcza Brukseli i Antwerpii. W związku ze wzrastającym zagrożeniem terrorystycznym na świecie należy liczyć się z możliwością wystąpienia zamachów, zwłaszcza w Brukseli, która jest siedzibą wielu instytucji międzynarodowych, w tym NATO i UE.

Stolica: Bruksela,
Waluta: euro (EUR),
Język urzędowy: niderlandzki, francuski, niemiecki,
Inne języki: angielski.

źródło: Ministerstwo Spraw Zagranicznych

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

Inventage

Inventage jest międzynarodową firmą specjalizującą się w optymalizacji kosztów

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »