| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama

Często zdarzają się napady rabunkowe, kradzieże, porwania dla okupu. Ocenia się, że relatywnie najbezpieczniejszym rejonem jest Kurdystan. W Iraku należy zachować szczególną ostrożność, przebywać w miarę możliwości w miejscach publicznych i chronionych oraz unikać samotnych wyjazdów poza miasto i spacerów po mieście. Do wielu bagdadzkich dzielnic (m.in. dzielnica Al-Sadr), w których patrole amerykańskiej i irackiej policji są nieliczne, lepiej w ogóle się nie zapuszczać. Obowiązuje godzina policyjna. W wielu miejscach często dochodzi do wymiany strzałów, powtarzają się napady na samochody i ludzi, włamania do domów i sklepów, porwania. Mimo zakrojonych na szeroką skalę akcji prewencyjnych przeprowadzane są stale zamachy i ataki terrorystyczne (ataki samobójcze, samochody-pułapki, bomby, ostrzały z rakiet i moździerzy) nie tylko na wojskowe konwoje amerykańskie, ale także na obiekty cywilne (urzędy, placówki dyplomatyczne, hotele, posterunki policji irackiej).

Religia: 95 proc. – islam (większość szyicka, mniejszość sunnicka), 5 proc. – chrześcijaństwo (głównie obrządku aramejskiego i chaldejskiego). Irak jest krajem muzułmańskim, choć nie tak restrykcyjnym jak Arabia Saudyjska czy Iran. Obowiązują jednak określone normy zwyczajowe: strój kobiet nie powinien być skąpy. Nie należy nawiązywać kontaktów z arabskimi kobietami w miejscach publicznych, pokazywanie rozmówcy spodów butów nie jest wskazane; wszelkie rozmowy powinny być poprzedzone grzecznościową konwersacją.

Obcokrajowcy zawsze byli traktowani w Iraku z szacunkiem, jednak nowa sytuacja po wojnie i obecność wojska spowodowały pewną zmianę zachowań. W codziennych kontaktach należy zachować powściągliwość, uprzejmość i w żadnym razie nie okazywać wyższości. Należy unikać wszelkich zgromadzeń i demonstracji, a także nie wchodzić do meczetów, zwłaszcza w porze modlitw. W okresie ramadanu (święty miesiąc postu muzułmanów) nie powinno się w miejscach publicznych, a zwłaszcza w okolicach meczetów, palić papierosów, spożywać pokarmów i napojów. Irakijczycy są tolerancyjni, jednak należy pamiętać, że bardzo rygorystycznie przestrzegane są zwyczaje islamskie w rejonach i miastach zamieszkanych przez ludność szyicką (Nadżaf, Karbala, Kufa).

  • Poruszanie się w ciągu dnia w Bagdadzie jest niezwykle trudne – niebezpieczeństwo ataku lub wybuchu, blokady ulic i mostów ze względów bezpieczeństwa. W miarę normalnie funkcjonują ministerstwa, urzędy, banki, restauracje, sklepy. Dotarcie do zamkniętej i ufortyfikowanej Międzynarodowej Strefy zlokalizowanej w centrum Bagdadu oraz do wielu innych rejonów miasta jest możliwe wyłącznie za okazaniem przepustek, które są wydawane przez Międzynarodowe Siły Koalicyjne przede wszystkim pracownikom misji zagranicznych, agend ONZ oraz miejscowym pracownikom ministerstw;
  • Środkiem płatniczym są irackie dinary (nominały: 50, 250, 500, 1000, 5000, 10 000, 25 000 ID). W użyciu są jednak powszechnie dolary amerykańskie;
  • W Bagdadzie i w pozostałych większych miastach uruchomiono centrale telefoniczne. W większości z nich dostępne są połączenia międzynarodowe. W Iraku funkcjonują sieci telefonii komórkowej, m.in. Iraqna, Atheer, Asiacell. Należy jednak liczyć się z tym, że w wielu miejscach nie ma zasięgu lub jakość połączenia jest słaba. Działa (choć nie zawsze sprawnie) łączność w systemie telefonów satelitarnych – Inmarsat, Thuraya. Usługi internetowe są coraz bardziej dostępne. Cena za 1 godz. w kawiarence internetowej wynosi ok. 1,5 USD;
  • Działają irackie urzędy pocztowe, ale ich sprawność i zakres usług są jeszcze nadal ograniczone. Poczta zagraniczna funkcjonuje dzięki umowie pocztowej z Kuwejtem. Regularnie natomiast działają firmy kurierskie DHL, Fedex i TNT, dysponujące własnymi samolotami lądującymi w Bagdadzie;
  • Ceny hoteli w Bagdadzie kształtują się w granicach 40–200 USD (w zależności od lokalizacji) za dobę za pokój 1-osobowy o przyzwoitym standardzie, z łazienką i telewizją satelitarną. Jednakże wiele hoteli nie przyjmuje cudzoziemców z krajów niearabskich z obawy przed zamachami. Większość hoteli wyposażona jest w generatory, co jest szczególnie ważne z uwagi na częste przerwy w dostawie energii elektrycznej. Gniazdka o napięciu 220 V przystosowane są zazwyczaj do wtyczek o trzech prostokątnych bolcach, stąd wskazane jest posiadanie odpowiedniego adaptora;
  • Popularnym środkiem komunikacji są taksówki. Trzeba jednak pamiętać, że w taksówkach nie ma zainstalowanych taksometrów, dlatego opłatę za kurs należy ustalić z góry. Z reguły koszt kursu po mieście może wahać się od 2 do 10 USD. Cena kursu na lotnisko to ok. 30 USD. Można także wynająć samochód z kierowcą (cena za dzień ok. 100 USD);
  • Zdecydowana większość artykułów pochodzi z importu, a ceny są porównywalne z cenami europejskimi, choć są zawyżane dla cudzoziemców. Nie ma większych problemów z zaopatrzeniem w żywność i inne towary, takie jak odzież, meble, artykuły elektroniczne, gospodarstwa domowego itp. Brakuje natomiast lekarstw, dlatego przed ewentualnym przyjazdem do Iraku dobrze jest się w nie zaopatrzyć. Zasadniczo dostępne są niemal wszystkie usługi (budowlane, instalacyjne, samochodowe, pralnicze), ich jakość jest jednak nadal dość niska;
  • Dniem wolnym od pracy jest piątek – podobnie jak w czasie świąt religijnych urzędy i większość sklepów jest wówczas zamknięta.

Stolica: Bagdad,
Waluta: dinar iracki (ID), 1 ID = 100 filsów;
1 USD = ok. 1450 ID,
Język urzędowy: arabski,
Inne języki: kurdyjski, perski, angielski.

źródło: Ministerstwo Spraw Zagranicznych

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

Milena Wilczak

Właścicielka biura rachunkowego Account Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »