| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama

Nowa Zelandia

 

Wwóz i wywóz wszelkiego rodzaju narkotyków oraz obrót nimi są zabronione i podlegają surowej karze.

Nie ma obowiązku meldunkowego.

Koszty leczenia poszkodowanych w wypadkach drogowych nie są objęte ubezpieczeniem komunikacyjnym, lecz są pokrywane przez instytucję ACC (Accident Compensation Committee), należącą do powszechnego systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Stawia to w niekorzystnej sytuacji cudzoziemców nie mających miejscowego ubezpieczenia. Pierwsza pomoc powypadkowa jest udzielana bezpłatnie, jednak dalsze koszty leczenia pokrywa cudzoziemiec. Z uwagi na wysokie koszty świadczeń medycznych zdecydowanie zaleca się wykupienie odpowiedniej polisy ubezpieczenia zdrowotnego. Ubezpieczenia komunikacyjne obejmują wyłącznie pojazd. Powypadkowe koszty naprawy samochodu prowadzonego przez turystę za zgodą jego właściciela pokrywane są z polisy ubezpieczeniowej (dotyczy to m.in. samochodów z wypożyczalni). Jeżeli kierowca prowadził samochód w stanie nietrzeźwym, ponosi wszystkie koszty związane z wypadkiem.

W Nowej Zelandii nie występują szczególne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie są wymagane szczepienia ochronne. Opieka medyczna jest ogólnie dostępna; w większych miastach znajdują się kliniki czynne całą dobę. Ceny podstawowych porad lekarskich: internista 50–100 NZD, specjalista 80–200 NZD (należy mieć skierowanie od internisty – poza chirurgią), dentysta 50–200 NZD. Opłata w szpitalu publicznym od nie ubezpieczonego wynosi od 350 NZD za dobę (bez kosztów leczenia, zabiegów itp.).

Do prowadzenia pojazdów mechanicznych wymagane jest międzynarodowe prawo jazdy. Ruch drogowy jest lewostronny. Przepisy kodeksu drogowego są ściśle przestrzegane. Szczególną uwagę należy zwracać na znaki ograniczenia prędkości (gęsta sieć kamer rejestrujących przekroczenie limitu). Należy mieć na uwadze, że niektóre nowozelandzkie przepisy o ruchu drogowym odbiegają od zasad obowiązujących w Polsce.

Nie ma ograniczeń. Dobrze rozwinięta jest sieć hoteli, moteli, tanich noclegowni dla turystów oraz kwater prywatnych. Ceny za nocleg w średniej klasy hotelu lub motelu wynoszą 120–200 NZD za dobę. Korzystanie z komunikacji autobusowej, kolejowej, promowej oraz miejskich środków transportu nie stwarza zagrożeń. Rozbudowana jest sieć połączeń lotniczych między większymi i średnimi miastami.

Sytuacja wewnętrzna jest stabilna i nie stwarza zagrożeń dla turystów.

  • Duże sklepy spożywcze są czynne 7 dni w tygodniu do późnych godzin wieczornych. Urzędy oraz banki są czynne od poniedziałku do piątku w godz. 9.30–10.00 i 16.30–17.00.
  • Bogato rozwinięta sieć gastronomiczna oferuje posiłki różnych kuchni świata. W wielu restauracjach można pić przyniesione ze sobą wino za symboliczną opłatą 5–10 NZD (oznaczenie: BYO). W Nowej Zelandii nie jest rozpowszechnione dawanie napiwków.
  • Wolne od pracy są soboty i niedziele oraz święta. Od 24 grudnia do 3 stycznia większość urzędów jest zamknięta dla interesantów.
  • Nowa Zelandia leży w strefie trzęsień ziemi. Możliwe są również erupcje czynnych wulkanów.
  • W czasie sezonu turystycznego (grudzień–marzec) temperatura powietrza w ciągu dnia wynosi 18–25 st. C i znacznie spada w nocy.
  • Nad Nową Zelandią znajduje się dziura ozonowa, co oznacza, że oddziaływanie promieni słonecznych jest bardzo intensywne. Zaleca się stosowanie odpowiednich środków do ochrony ciała przed ich działaniem.

Stolica: Wellington
Waluta: dolar nowozelandzki (NZD);
1 NZD = ok. 0,70 USD
Języki urzędowe: angielski, maoryski

Źródło: Ministerstwo Spraw Zagranicznych

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

ifirma.pl

Mała księgowość internetowa ifirma.pl

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »