| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama

Lazurowe Wybrzeże

Lazurowe Wybrzeże

Odkrywajcie Lazurowe Wybrzeże!
Pomiędzy gwarem wybrzeża i spokojem w głębi lądu

Luksus, gwar, pałace i egzotyczny przepych rozkwitających nad morzem roślin, skłaniający do kontemplacji spokój, wspaniałe spektakle przyrody i samotne wioski na skałach w głębi lądu: Lazurowe Wybrzeże to kraj ostrych kontrastów. Ale przecież przeciwieństwa się przyciągają. Z łagodnego śródziemnomorskiego klimatu i słońca korzysta 20 000 osób, zatrudnionych w przeszło tysiącu firm parku technologicznego Sophia-Antipolis, podobnie jak pracownicy, obdarzeni szczególnie czułym organem powonienia, kontynuujący 400-letnią tradycję w Grasse, światowej stolicy perfum. Lub jak miliony urlopowiczów na wybrzeżu, nadające Francji, z godną podziwu regularnością, tytuł mistrza świata w turystyce.
Rzadko która kraina w Europie zmieniała się w ciągu ostatnich 200 lat tak często i tak szybko, jak region położony pomiędzy Toulon na zachodzie, Menton na wschodzie oraz parowami Verdon i Parc National du Mercantour na północy. Przez wiele stuleci wyrzeże to było jedynie miejscem postoju na drodze pomiędzy Północną Europą i Włochami. Nad morzem żyli ubodzy rybacy a w głębi lądu niemniej ubodzy rolnicy.

Nic dziwnego, że do naszych czasów zachowały się jedynie nieliczne architektoniczne perełki. Naturalnie są tu interesujące zabytki z czasów rzymskich, usytuowane w pobliżu katedry we Fréjus oraz wznoszący się wysoko nad Monako pomnik zwycięstwa cesarza Augusta w La Turbie. Hrabstwo Nicei, przyłączone do Francji dopiero od roku 1860, było w 17 wieku polem owocnych działań budowniczych i artystów okresu baroku. Także pozostające przez długi czas w zapomnieniu wioski, pobudowane ongiś na skałach w głębi lądu, zachowały szczęśliwie swój średniowieczny charakter. Lecz Lazurowe Wybrzeże, któremu romantyczną nazwę nadał – i to dopiero w roku 1887 - Stephen Liégeard, prefekt o literackich skłonnościach, jest i pozostanie dzieckiem nowoczesnego społeczeństwa, poszukującego najróżnorodniejszych form spędzania wolnego czasu. Naprawdę liczy się tylko dziś, tu i teraz. Błękitne morze, czyste, bezchmurne niebo i przede wszystkim słońce – dużo słońca.

Uroki łagodnego klimatu odkryli tak naprawdę podróżni, przybywający tu z Anglii w połowie 19 wieku. Hyères, Nicea i Cannes były w gruncie rzeczy pierwszymi międzynarodowymi miejscowościami turystycznymi. Europejska arystokracja uciekała przed mroźną i ponurą zimą na Południe, korzystając z Lazurowego Wybrzeża jak z placu zabaw, realizując tu swe najbardziej szalone marzenia i w znacznym stopniu przyczyniła się do przekształcenia regionu w misterny rajski ogród.

Gdy w roku 1857 paryski botanik Gustave Thuret zaczął hodować na Cap d'Antibes palmy, kaktusy drzewa eukaliptusowe i cyprysy, tubylcy kręcili z powątpiewaniem głowami. Egzotyczne drzewa, jak choćby importowane z Australii mimozy, z bogactwem kwitnących u schyłku zimy soczyście żółtych kwiatów, są obecnie takim samym trwałym symbolem Lazurowego Wybrzeża jak błękitne morze, ciemnozielone sosny aleppo i jaskrawożółte cytryny z Menton.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

reklama

POLECANE

Nasze recenzje

Ostatnio na forum

Prawne ciekawostki

Eksperci portalu infor.pl

Paweł Barnik

Ekspert podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »