| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Mała firma > Prawo konkurencji > Kiedy praktyka rynkowa jest agresywna?

Kiedy praktyka rynkowa jest agresywna?

Przedsiębiorcy na wiele sposobów starają się zdopingować konsumentów do zawarcia danej transakcji, stosując przy tym różne formy nacisku. Jeśli jednak nacisk ten jest nadmierny, możemy mieć do czynienia z zakazaną agresywną praktyką rynkową.

Agresywne praktyki rynkowe podlegają zakazowi ich stosowania na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym z dnia 23 sierpnia 2007 r. (Dz. U. 2007, nr 171, poz. 1206).

Definicja agresywnej praktyki rynkowej

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy praktykę rynkową przedsiębiorcy uznaje sie za agresywną po spełnieniu dwóch przesłanek. Po pierwsze, dane zachowanie przedsiębiorcy poprzez stosowanie niedopuszczalnego nacisku w znaczny sposób ogranicza lub może ograniczyć wolność wyboru przeciętnego konsumenta lub swobodę jego zachowania względem produktu. Po drugie, konsekwencją takiej praktyki jest podjęcie przez konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. 

Za niedopuszczalny nacisk ustawodawca uznaje każdy rodzaj wykorzystania przewagi wobec konsumenta, a jako przykład przywołuje użycie lub groźbę użycia przymusu fizycznego lub psychicznego. W praktyce zatem pojęcie to może być interpretowane bardzo szeroko.

W decyzji nr DDK 23/2010 z 30 grudnia 2010 roku Prezes UOKiK za niedopuszczalny nacisk uznał stosowanie przez przedsiębiorcę modelu zawierania na odległość umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych.

Jak zauważył Prezes, stosowany przez spółkę model zakładał, że konsument musiał zaakceptować postanowienia doręczonych wzorców umów w obecności kuriera, albo zrezygnować z zawarcia umowy. Mogło to powodować, że konsumenci postawieni wobec konieczności podjęcia decyzji dotyczącej umowy w obecności obcej osoby, podczas zwyczajowo krótkiej wizyty kuriera w miejscu zamieszkania albo pracy konsumenta, odczuwali presję zawarcia umowy nawet bez szczegółowego zapoznania sie z proponowanymi warunkami.

Czarne i szare praktyki agresywne

Agresywne praktyki rynkowe stanowić mogą zarówno szare, jak i czarne praktyki rynkowe. W przypadku tych pierwszych dane zachowanie przedsiębiorcy najpierw ocenia się przez pryzmat przywoływanego już art. 8 ustawy. Za bezprawne można jednak uznać je dopiero po spełnieniu dodatkowych przesłanek określonych w klauzuli generalnej w art. 4 ust.1.

Klauzula generalna wymaga zaś, by dana praktyka była sprzeczna z dobrymi obyczajami oraz w istotny sposób zniekształcała lub mogła zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu.

W przypadku czarnych praktyk agresywnych, by dane zachowanie można było uznać za bezprawne, wystarczy, aby znalazło się ono w zamkniętym katalogu zawartym w art. 9. Ustawodawca wychodzi tu bowiem z założenia, że w każdej z opisanych sytuacji spełnione są ogólne przesłanki z art. 4 ust.1.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Zbigniew Szczygielski

 Ekspert rynku leasingowego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »