| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Mała firma > Prawo konkurencji > Czarna lista praktyk wprowadzających w błąd – cz. 2

Czarna lista praktyk wprowadzających w błąd – cz. 2

Czarna lista praktyk wprowadzających w błąd jest bardzo długa – obejmuje aż 23 pozycje. Mimo to, przepisy są jasne, a takie uregulowanie pomaga w lepszym zrozumieniu obowiązującego prawa.

W poprzedniej części artykułu przedstawione zostało pierwsze osiem zachowań, które są bezwzględnie zakazane na mocy art. 7 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwych praktyk rynkowych. 

Zobacz też: Czarna praktyk wprowadzających w błąd - cz. 1

Przyjrzyjmy się pozostałym. 

  1.  twierdzenie lub wywoływanie wrażenia, że sprzedaż produktu jest zgodna z prawem, jeżeli jest to niezgodne z prawdą – dotyczy to np. sytuacji, kiedy sprzedający sugeruje, że tzw. miękkie narkotyki są dozwolone;
  2.  prezentowanie uprawnień przysługujących konsumentom z mocy prawa, jako cechy wyróżniającej ofertę przedsiębiorcy – najpopularniejszą sytuacją odzwierciadlającą ten przepis jest informowanie klienta, że sklep internetowy jako jeden z nielicznych oferuje możliwość zwrotu towaru – takie uprawnienie przysługuje konsumentom z mocy ustawy;
  3.  kryptoreklama, która polega na wykorzystywaniu treści publicystycznych w środkach masowego przekazu w celu promocji produktu w sytuacji gdy przedsiębiorca zapłacił za tę promocję, a nie wynika to wyraźnie z treści lub z obrazów lub dźwięków łatwo rozpoznawalnych przez konsumenta – przepis ten ma na celu zapobieganie reklamie ukrytej;
  4.  przedstawianie nierzetelnych informacji dotyczących rodzaju i stopnia ryzyka, na jakie będzie narażone bezpieczeństwo osobiste konsumenta lub jego rodziny, w przypadku gdy nie nabędzie produktu – przykładem są reklamy oferujące szczepionki i wyraźny przekaz, że bez tej szczepionki dziecko jest realnie narażone na bardzo poważne komplikacje zdrowotne;
  5. reklamowanie produktu podobnego do produktu innego przedsiębiorcy w sposób celowo sugerujący konsumentowi, że produkt ten został wykonany przez tego samego przedsiębiorcę, jeżeli jest to niezgodne z prawdą – ustawodawca chciał uniemożliwić przedsiębiorcom korzystanie z cudzego wizerunku i renomy;
  6. zakładanie, prowadzenie lub propagowanie systemów promocyjnych typu piramida, w ramach których konsument wykonuje świadczenie w zamian za możliwość otrzymania korzyści materialnych, które są uzależnione przede wszystkim od wprowadzenia innych konsumentów do systemu, a nie od sprzedaży lub konsumpcji produktów;
  7. twierdzenie, że przedsiębiorca wkrótce zakończy działalność lub zmieni miejsce jej wykonywania, jeżeli jest to niezgodne z prawdą;
  8. twierdzenie, że nabycie produktu jest w stanie zwiększyć szansę na wygraną w grach losowych- gry losowe z założenia są zależne tylko od przypadku, zatem niedopuszczalne są obietnice o zwiększonych szansach na wygraną;
  9. twierdzenie, że produkt jest w stanie leczyć choroby, zaburzenia lub wady rozwojowe, jeżeli jest to niezgodne z prawdą – dotyczy to nawet tabletek odchudzających;
  10.  przekazywanie nierzetelnych informacji dotyczących warunków rynkowych lub dostępności produktu, z zamiarem nakłonienia konsumenta do zakupu produktu na warunkach mniej korzystnych niż warunki rynkowe;
  11. twierdzenie, w ramach praktyki rynkowej, że organizowany jest konkurs lub promocja z nagrodami, a następnie nieprzyznanie opisanych nagród lub ich odpowiedniego ekwiwalentu – przepis ten ściśle łączy się z instytucją przyrzeczenia publicznego, uregulowaną w Kodeksie Cywilnym prezentowanie produktu jako "gratis", "darmowy", "bezpłatny" lub w podobny sposób, jeżeli konsument musi uiścić jakąkolwiek należność, z wyjątkiem bezpośrednich kosztów związanych z odpowiedzią na praktykę rynkową, odbiorem lub dostarczeniem produktu;
  12. umieszczanie w materiałach marketingowych faktury lub podobnego dokumentu, sugerującego obowiązek zapłaty, który wywołuje u konsumenta wrażenie, że już  zamówił reklamowany produkt, mimo że tego nie zrobił;
  13. twierdzenie lub stwarzanie wrażenia, że sprzedawca nie działa w celu związanym z jego działalnością gospodarczą lub zawodową, lub podawanie się za konsumenta, jeżeli jest to niezgodne z prawdą;
  14. wywoływanie u konsumenta wrażenia, że usługi serwisowe dotyczące danego produktu są dostępne w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym produkt ten został sprzedany, jeżeli jest to niezgodne z prawdą.

Polecamy serwis: ABC małej firmy

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Piotr Wasilewski

Aplikant adwokacki w Izbie Warszawskiej. Absolwent Wydziału Prawa EWSPiA w Warszawie, uczelni afiliowanej przy instytucie nauk prawnych Polskiej Akademii Nauk utworzonej we współpracy ze Zrzeszeniem Prawników Polskich oraz Międzynarodowym Instytutem Rozwoju Prawa w Rzymie.


Zostań ekspertem portalu Infor.pl »