| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Mała firma > ABC małej firmy > Odpowiedzialność za zmniejszenie wartości rzeczy - testowanie

Odpowiedzialność za zmniejszenie wartości rzeczy - testowanie

Zgodnie z art. 34 ust. 4 ustawy o prawach konsumenta, konsument ponosi odpowiedzialność za zmniejszenie wartości rzeczy będące wynikiem korzystania z niej w sposób wykraczający poza konieczny do stwierdzenia: charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy. Jak może uwolnić się od tej odpowiedzialności?

"Nie usuwać metek"

Nie ulega wątpliwości, że nie jest możliwe jednoznaczne określenie, jakie czynności są konieczne do stwierdzenia charakteru rzeczy. Jest to typowa klauzula generalna, która będzie wypełniana treścią w zależności od przypadku i rodzaju kupowanego towaru. Można oczywiście szukać punktów odniesienia w czynnościach, które są standardowo dokonywane w sklepach. Przykłady takich czynności podane są w wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących dyrektywy w sprawie praw konsumentów np. sprawdzenie jakości obrazu i dźwięku sprzętu audio-video. W wytycznych Komisji zwrócono uwagę, że sprawdzanie nie powinno wiązać się z usuwaniem metek, zmienianiem ustawień fabrycznych, czy też pozostawianiem śladów użycia.

Zobacz również: Nowe prawa konsumenta – poradnik

Inne sprawy przed Trybunałem Sprawiedliwości

Podobne kwestie były już rozpatrywane w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-489/07 Pia Messner (wydanym na gruncie „starej” dyrektywy 97/7 o umowach na odległość). Sprawa ta trafiła do Trybunału w ramach sporu toczącego się pomiędzy konsumentką P. Messner a przedsiębiorcą Stefan Krüger - spółką prowadzącą internetową sprzedaż wysyłkową. W sprawie tej chodziło o ustalenie, czy przepisy dyrektywy 97/7 stoją na przeszkodzie normie krajowej, która przewiduje możliwość żądania przez sprzedawcę odszkodowania od konsumenta za używanie produktu zakupionego w drodze umowy zawartej na odległość, w przypadku gdy konsument w odpowiednim terminie skorzystał z prawa do odstąpienia. Trybunał stanął na stanowisku, że w przypadku, gdy konsument musiałby zapłacić takie odszkodowanie jedynie dlatego, że miał możliwość korzystania z rzeczy zakupionej w drodze umowy zawartej na odległość w okresie, gdy znajdowała się ona w jego posiadaniu, to mógłby skorzystać z prawa do odstąpienia tylko w zamian za zapłatę odszkodowania.  W konsekwencji Trybunał orzekł, że postanowienia dyrektywy stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu przewidującemu generalną możliwość żądania przez sprzedawcę od konsumenta odszkodowania za używanie rzeczy zakupionej w drodze umowy zawartej na odległość, w przypadku gdy ten ostatni skorzystał ze swego prawa do odstąpienia w terminie. Jednakże te same przepisy nie stoją na przeszkodzie temu, by konsument był zobowiązany do zapłaty odszkodowania za używanie rzeczy, w przypadku gdy korzystał z rzeczy w sposób niezgodny z zasadami prawa cywilnego, takimi jak dobra wiara czy bezpodstawne wzbogacenie, pod warunkiem że nie narusza to celu dyrektywy, a w szczególności funkcjonalności i skuteczności prawa do odstąpienia, czego ustalenie jest zadaniem sądu krajowego.

Wyłączenie odpowiedzialności

Na koniec należy wspomnieć, że konsument będzie w ogóle zwolniony z odpowiedzialności za zmniejszenie wartości rzeczy w przypadku, gdy przedsiębiorca nie poinformował go o prawie odstąpienia od umowy.

Autor: dr Aleksandra Kunkiel-Kryńska

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

KPDA Biuro rachunkowe

Doradztwo podatkowe, księgowość dla firm i obsługa w zakresie sprawozdawczości, kadr i płac oraz audytu.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »