| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Mała firma > ABC małej firmy > Odpowiedzialność za produkt niebezpieczny

Odpowiedzialność za produkt niebezpieczny

Przepisy regulujące kwestie odpowiedzialności za produkt niebezpieczny możemy odnaleźć w Tytule VI(1) kodeksu cywilnego. Wynika z nich, iż odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny ponosi przede wszystkim producent, czyli ten, kto go wytworzył.

Jeśli nie można było przewidzieć niebezpiecznych właściwości produktu

Zgodnie zaś z kolejną, czwartą przesłanką egzoneracyjną, producent może zwolnić się od odpowiedzialności, jeżeli udowodni, że nie można było przewidzieć niebezpiecznych właściwości produktu przy uwzględnieniu stanu nauki i techniki w chwili wprowadzania go do obrotu. Niezwykle istotne, a zarazem wywołujące spory w doktrynie, jest określenie standardów wiedzy i nauki, z którymi produkt powinien pozostawać w zgodności.

Najczęstszym sposobem definiowania przesłanki rozwoju jest rozumienie jej jako zgodności stanu produktu z wymogami określonymi przez wiedzę i technikę. Definicja ta ma charakter ogólny, ponieważ nie stanowi precyzyjnego określenia, raczej wskazuje na porównanie pomiędzy standardami produktu a standardami wiedzy i nauki. Wydaje się, że jest to porównanie oczywiste i proste, jednak jak się okazuje stanowi punkt zapalny w poglądach.

Powoływanie się tę przesłankę jest popularne wśród kręgów przemysłowych. Zwolennicy argumentują, że brak takiej przesłanki wywoła gwałtowny skok cen towarów, powodowany wzrostem wysokości składek ubezpieczeniowych. Wyrażają obawę, że niektóre towary mogą w takiej sytuacji w ogóle nie zostać objęte ubezpieczeniem, co – w razie wystąpienia szkody – narażałoby producentów na zbyt wysokie koszty, prowadzące do bankructwa. Przeciwnicy tego poglądu zaś wskazują, iż niesprawiedliwe jest  obciążanie ryzykiem jedynie konsumenta.

Podstawa opodatkowania VAT 2014 – zmiana ustawy o VAT

Obowiązek podatkowy w VAT w 2014 r. - zasady ogólne

Bowiem to właśnie producent jest podmiotem, który jako wytwarzający produkt, czerpie największe korzyści, w związku z czym powinien przyjąć na siebie ciężar zagrożenia niebezpieczeństwem. W dyrektywie zawarto jednak najbardziej rygorystyczną definicję ryzyka rozwoju. Było to wynikiem kompromisu pomiędzy Komisją – sprzeciwiającą się zaakceptowaniu tej przesłanki - a Parlamentem, optującym za jak najszerszym rozumieniem ryzyka rozwoju jako przesłanki egzoneracji. ,Spór o ryzyko rozwoju zakończył się złagodzeniem przez komisję swojego stanowiska, co poskutkowało uchwaleniem dyrektywy.

W konsekwencji sporu powstał art. 15 ust. 2 dyrektywy, który stanowi, iż dopuszczalne jest powoływanie się na przesłankę rozwoju. Jednakże, możliwość taka została uzależniona od decyzji państw członkowskich, dotyczącej wprowadzenia takiej regulacji do porządku krajowego. Uregulowanie to wywołało liczne sprzeciwy producentów, którzy uważali dyspozytywność tego przepisu za naruszenie zasady konkurencyjności firm.

Wyłączenie odpowiedzialności za ryzyko rozwoju wprowadziło większość państw UE. Nie wprowadziły jej jednak Finlandia, Luksemburg. W Hiszpanii na ryzyko rozwoju nie mogą powoływać się producenci lekarstw oraz żywności przeznaczonej dla człowieka.

Iga Kalinowska, aplikant adwokacki, LexOmni

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Mateusz Kobyliński

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »