| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes > Firma > Mała firma > ABC małej firmy > Jak przeprowadzić remanent?

Jak przeprowadzić remanent?

Druga połowa grudnia to okres pogoni za prezentami, porządków i kolejek w sklepach. Dla osób prowadzących działalność gospodarczą dodatkowym obciążeniem są obowiązki, związane z końcem roku kalendarzowego. Jednym z takich obowiązków jest remanent, nazywany w przepisach ustawy o rachunkowości inwentaryzacją.

Właśnie ustawa o rachunkowości stanowi podstawę prawną remanentu. Z jej art. 26 wynika obowiązek przeprowadzenia remanentu w określonych sytuacjach, między innymi na ostatni dzień roku obrotowego. Osoby prowadzące podatkową księgę przychodów i rozchodów obowiązek ten wywodzą także z rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Jest ono dostępne na stronie internetowej Ministerstwa Finansów pod adresem: http://www.mf.gov.pl/dokument.php?const=3&dzial=133&id=51026

Redakcja poleca: PITY 2015 z płytą CD

Artykuły od 27 - 29 wspomnianego rozporządzenia w dość precyzyjny sposób określają obowiązki przedsiębiorcy prowadzącego takie księgi w zakresie remanentu, dlatego też uwagę swoją skupię na obowiązkach wynikających z ustawy o rachunkowości. Inwentaryzacja u poszczególnych przedsiębiorców może wyglądać w nieco odmienny sposób. Taki stan rzeczy wynika z tego, że inaczej wyglądać będzie remanent w sklepiku osiedlowym czy kiosku, a inaczej w dużej hurtowni, korzystającej z nowoczesnego oprogramowania ułatwiającego zarządzanie stanem zapasów w magazynach.

W związku z tym przedstawione w niniejszym artykule propozycje, w takim zakresie w jakim nie są determinowane obowiązującymi obecnie przepisami, należy uznać jedynie za wskazówki, których zastosowanie zależeć powinno od konkretnych okoliczności. Pisząc niniejszy artykuł wykorzystałem obszerne fragmenty komentarza do ustawy o rachunkowości, których autorem jest Teresa Kiziukiewicz. Osoby zainteresowane pogłębieniem lub uszczegółowieniem informacji zawartych w artykule powinny sięgnąć właśnie do fachowej literatury z zakresu księgowości. Zanim jednak przejdziemy do dalszych rozważań, należy odpowiedzieć na pytanie, czym właściwie jest remanent.

W literaturze wskazuje się, że remanent ma na celu ustalenie faktycznych stanów składników aktywów i pasywów na ostatni dzień roku obrotowego. Należy przy tym podkreślić, że ostatni dzień roku jest zarazem momentem bilansowym, rozumianym jako data, na którą sprawozdanie finansowe ma zostać sporządzone. Informacje uzyskane podczas remanentu stanowią podstawę weryfikacji stanów ustalonych w ewidencjach. W praktyce często zdarza się, że między stanami wynikającymi z ewidencji a ujawnionymi w czasie remanentu wystąpią rozbieżności.

Trzeba wówczas dokonać księgowań mających na celu doprowadzenie do zgodności ksiąg ze stanem faktycznym, ujawnionym w czasie inwentaryzacji. Taki stan rozbieżności wynikać może np. z nieuczciwości pracowników. 

Polecamy: Czy majątek prywatny może być wykorzystany w firmie

Polecamy poradnik: Podatki 2014 - PIT-Y za 2013 r.

W małych sklepikach zdarza się, że w toku remanentu właściciele nie mogą doliczyć się wielu paczek papierosów, butelek alkoholu lub innych, szybkozbywalnych i wartościowych towarów. Źródła rozbieżności mogą być różne, w każdym przypadku należy je ustalić. Remanent służy więc zweryfikowaniu stanów księgowych po to, aby sprawozdanie finansowe najpełniej przedstawiało sytuację finansową przedsiębiorcy.

Możemy wyróżnić trzy rodzaje inwentaryzacji, a mianowicie spis z natury, potwierdzenie prawidłowości sald, oraz porównanie stanów księgowych z odpowiednimi dokumentami. Niestety, wybór sposobu inwentaryzacji nie zależy od upodobań przedsiębiorcy. Ustawa o rachunkowości przypisuje określone rodzaje inwentaryzacji do określonych kategorii składników przedsiębiorstwa. W niniejszym artykule skupię się na omówieniu spisu z natury, ponieważ obejmuje on czynności, których przedsięwzięcie obciąża bezpośrednio przedsiębiorcę. Pozostałe rodzaje inwentaryzacji opisałem jedynie cząstkowo, ponieważ dokonywane są głównie przez księgowych.

W literaturze wskazuje się, że spis z natury ustawodawca przeznaczył dla tych kategorii składników znajdujących się w przedsiębiorstwie, które łatwo poddają się obserwacji i pomiarowi. Według art. 26 ust. 1 pkt. 1, inwentaryzowane w drodze spisu z natury są:
1) aktywa pieniężne, w tym waluty zagraniczne, z wyjątkiem jednak pieniędzy na rachunkach bankowych,
2) papiery wartościowe w postaci materialnej (weksle, czeki, dokumenty akcji, należy podkreślić, że akcje spółek w publicznym obrocie są zdematerializowane, nie podlegają więc spisowi z natury)
3) rzeczowe aktywa obrotowe,
4) środki trwałe , z wyjątkiem tych, do których dostęp jest znacznie utrudniony, gruntów oraz praw należących do nieruchomości,
5) maszyn i urządzeń wchodzących w skład środków trwałych w budowie
6) nieruchomości zaliczone do inwestycji
7) obce składniki aktywów, tzn. aktywa należące do innego podmiotu, ale znajdujące się u przedsiębiorcy, np. w związku z umową komisu, leasingu, dzierżawy, przechowania, najmu.

W przypadku objęcia spisem z natury składników będących własnością innego przedsiębiorcy, np. leasingodawcy lub komitenta (strona umowy komisu, dający zlecenie obok komisanta, tzn. biorącego zlecenie), o objęciu tychże składników spisem muszą być powiadomieni ich właściciele.

Polecamy: Czy można amortyzować mieszkanie

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Joanna Komandzik-Szałagan

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »