| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Firma w Unii > Samozatrudnienie w Hiszpanii

Samozatrudnienie w Hiszpanii

Pomimo panującej obecnie w Hiszpanii złożonej sytuacji gospodarczej, kraj ten cieszy się dużym zainteresowaniem polskich przedsiębiorców myślących o zaoferowaniu swoich produktów lub usług na tutejszym rynku. Czy warto jednak rejestrować tam firmę, choćby tę jednoosobową?


W Hiszpanii samozatrudnienie jest najbardziej popularną i zarazem najprostszą formą prowadzenia działalności gospodarczej. Instytucja samozatrudnienia oraz prawa i obowiązki samozatrudnionych uregulowane są w specjalnej ustawie o pracy osób samozatrudnionych (Estatuto del Trabajo Autónomo), która została przyjęta w 2007 roku. Jednolite przepisy obowiązują wszystkich bez względu na rodzaj działalności i siedzibę firmy.

Prawo hiszpańskie określa tego rodzaju przedsiębiorców mianem autónomos. Zaliczają się do nich również członkowie zarządu w spółkach handlowych, aktywni wspólnicy czy też pracujący razem z samozatrudnionym członkowie rodziny i współmałżonkowie. Poza tym hiszpańskie prawo wyróżnia szczególną formę samozatrudnienia, jaką jest samozatrudnienie ekonomicznie zależne (trabajador autónomo económicamente dependiente, w skrócie TRADE lub TAED). Jest to kategoria pośrednia między pracownikami najemnymi a samozatrudnionymi. Jako samozatrudnionego zależnego ekonomicznie określa się osobę, która prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zależna ekonomicznie od jednego klienta, uzyskując od niego co najmniej 75% przychodów ze swojej działalności. Musi ona też spełniać pewne dodatkowe warunki, takie jak niezatrudnianie pracowników czy niekorzystanie z podwykonawców.

Zdobycie statusu samozatrudnionego zależnego ekonomicznie wiąże się z uzyskaniem wielu praw, którymi nie cieszą się inne kategorie samozatrudnionych, choć prawa te są mniejsze niż prawa pracowników etatowych. Dotyczą one na przykład czasu pracy, urlopów czy wspólnego działania w celu ochrony i realizacji celów zawodowych samozatrudnionych zależnych ekonomicznie.

Cechą charakterystyczną samozatrudnienia jest to, że nie istnieje obowiązek wniesienia minimalnego kapitału oraz że samozatrudnieni rozliczają się z podatku dochodowego od osób fizycznych, podobnie jak pracownicy. Największym zaś ryzykiem tego rodzaju działalności gospodarczej jest nieograniczona odpowiedzialność samozatrudnionego. Oznacza to, iż w przypadku strat samozatrudnieni odpowiadają całym swoim majątkiem, aktualnym i przyszłym. Obcenie trwają w Hiszpanii prace nad ustawą o przedsiębiorcach (Ley de Emprendedores). Przewiduje się między innymi, że ustawa ta ma ograniczyć odpowiedzialność przedsiębiorców indywidualnych, podobnie jak ma to miejsce w przypadku spółek. Poza tym samozatrudnieni, których pierwsza próba podjęcia działalności gospodarczej nie zakończyłaby się powodzeniem, mieliby otrzymać tzw. drugą szansę, tj. możliwość zwolnienia z długów.

Proces rejestracji

Przed przystąpieniem do rejestracji jednoosobowej działalności gospodarczej w Hiszpanii konieczne jest dopełnienie kilku innych formalności. W pierwszej kolejności należy pamiętać, iż obywatele państw członkowskich UE muszą wystąpić o wpis do ewidencji cudzoziemców (Registro Central de Extranjeros) oraz uzyskać tzw. Numer Identyfikacji Cudzoziemca (Número de Identidad de Extranjero, NIE) w celu prowadzenia działalności gospodarczej w Hiszpanii. Numer ten jest równocześnie numerem identyfikacji podatkowej przedsiębiorców zagranicznych. Jest on wystawiany przez wybrane komendy policji na terenie Hiszpanii lub w konsulacie Hiszpanii w Polsce.

Poza tym należy sprawdzić, czy posiadamy odpowiednie uprawnienia do prowadzenia działalaności gospodarczej w ramach wykonywanego przez nas zawodu. W przypadku niektórych zawodów konieczne jest uznanie naszych kwalifikacji w Hiszpanii oraz wpisanie do odpowiedniej izby zrzeszającej przedstawicieli danego zawodu, jak np. w przypadku lekarzy, architektów czy adwokatów.

Aby rozpocząć sam proces rejestracji jako samozatrudniony należy najpierw udać się do urzędu skarbowego (Agencia Tributaria, www.agenciatributaria.es) i złożyć wniosek o wpisanie na listę przedsiębiorców. W tym celu wypełnia się formularz 037 (uproszczony) lub formularz 036 (pełny). Tego ostatniego samozatrudnieni muszą użyć tylko w określonych przypadkach, np. jeśli chcą wystąpić z wnioskiem o wpis do rejestru operatorów wewnątrzwspólnotowych. Oba formularze warto „polubić” i dobrze poznać, stanowią one bowiem podstawowe narzędzie komunikacji samozatrudnionego z urzędem skarbowym. Służą bowiem także do zgłaszania urzędowi wszelkich zmian związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Osoby posiadające podpis elektroniczny mogą zarejstrować się i składać deklaracje podatkowe online.

Więcej w miesięczniku Twój Biznes - Zamów prenumeratę >>

 

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Równego Traktowania

Realizuje politykę rządu w zakresie równego traktowania, w tym przeciwdziałania dyskryminacji

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »