| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Firma w Unii > Ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wynikające z orzecznictwa ETS

Ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wynikające z orzecznictwa ETS

Prawo Unii Europejskiej zakłada tworzenie jednolitego w obrębie państw członkowskich Unii obszaru, na którym zapewniony byłby swobodny obrót gospodarczy. Praktyka pokazuje jednak, że niekiedy konieczne jest wprowadzenie w tym zakresie ograniczeń.

Zawód farmaceuty łączy bowiem w sobie dwie kwestie. Z jednej strony celem jego działalności zawodowej jest dążenie do osiągania określonych korzyści majątkowych ze swojej pracy, co uzasadnia gospodarczy charakter prowadzenia apteki. Z drugiej strony jednak wykwalifikowany farmaceuta ma pewne obowiązki o charakterze społecznym, które zobowiązują go do określonych zachowań niemających stricte wymiaru finansowego. Jego prywatny interes związany z osiąganiem zysków jest zatem ograniczany przez jego wykształcenie, doświadczenie zawodowe i odpowiedzialność, jaka na nim ciąży, zważywszy że ewentualne naruszenie przepisów prawnych lub zasad etyki zawodowej nie tylko obniża wartość jego inwestycji, ale także podważa jego byt zawodowy. Z tego względu prowadzenie aptek przez osoby niebędące farmaceutami może nie gwarantować zapewnienia podobnych standardów.

W konsekwencji państwo członkowskie może w ramach przysługującego mu zakresu uznania przyjąć, że prowadzenie apteki przez osobę niebędącą farmaceutą może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, w szczególności dla pewności i jakości detalicznej dystrybucji produktów leczniczych. Trybunał nie wykluczył, że takie rozwiązanie prawne jest najmniej uciążliwe. Państwo członkowskie może uznać, że istnieje zagrożenie, iż mniej ograniczające przepisy mające na celu zapewnienie niezależności zawodowej farmaceutów, takie jak system kontroli i sankcji, będą w praktyce naruszane, zważywszy na to, że interes, jaki posiada właściciel apteki niebędący farmaceutą, w osiąganiu zysków nie jest ograniczany w taki sam sposób jak interes niezależnych farmaceutów i że podporządkowanie farmaceutów, jako osób zatrudnionych, prowadzącemu aptekę mogłoby utrudnić im sprzeciwienie się poleceniom wydanym przez tego prowadzącego.

Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich orzekł, że swoboda przedsiębiorczości i swobodny przepływ kapitału nie stoją na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które uniemożliwiają osobom niebędącym farmaceutami posiadanie i prowadzenie apteki. Zgodny z prawem wspólnotowym może być nie tylko przepis krajowy uniemożliwiający osobom niebędącym farmaceutami prowadzenie apteki prywatnej, ale także przepis zakazujący przedsiębiorstwom zajmującym się dystrybucją produktów leczniczych nabywania udziałów w aptekach.

Kolejna seria wyroków Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (wyroki w sprawach: C-261/07 VTB-VAB NV przeciwko Total Belgium NV oraz C-299/07 Galatea BVBA przeciwko Sanoma Magazines Belgium NV), dotyczy doprecyzowywania zasad ochrony konsumenta przed nieuczciwymi praktykami handlowymi ze strony przedsiębiorstw.

W szczególności wyroki te regulują dwie ważne kwestie. Po pierwsze, państwa członkowskie nie mogą wprowadzać dodatkowych obostrzeń dotyczących ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi niż te, które wynikają bezpośrednio bądź pośrednio z Dyrektywa 2005/29/WE1 dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych w relacjach z konsumentami. Dyrektywa ta ma na celu harmonizację tego rodzaju przepisów w obrębie państw członkowskich Unii Europejskiej, co oznacza, że katalog obostrzeń, które w tym zakresie mogą wprowadzać państwa członkowskie w swoich wewnętrznych reżimach prawnych, jest ograniczony do zasad wynikających z tej regulacji. Po drugie, uznaje za prawnie dopuszczalne i zgodne z prawem wspólnotowym stosowanie tak zwanych „ofert wiązanych” w relacjach przedsiębiorca - konsument.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w powyższych sprawach były regulacje krajowe Belgii, w których zakazywała ona stosowania ofert wiązanych. Ofertę taką zaproponowały konsumentom przedsiębiorstwa: Total Belgium oraz Sanoma.

Począwszy od 2007 r. Total Belgium, spółka zależna grupy Total, która dokonuje między innymi dystrybucji paliw na stacjach benzynowych, oferowała konsumentom posiadającym kartę Total Club, za każde zatankowane 25 l paliwa do samochodu lub 10 l do motoroweru, nieodpłatną pomoc drogową przez okres trzech tygodni. VTB, spółka, zajmująca się świadczeniem usług pomocy drogowej wniosła do sądu krajowego pozew o zaniechanie przez Total Belgium tej praktyki handlowej, gdyż stanowi ona w szczególności ofertę wiązaną.

Przedsiębiorstwo belgijskie Sanoma, działające w ramach fińskiego koncernu, wydająca m.in tygodnik Flair, dołączyła do wydania Flair z 13 marca 2007 r. bon uprawniający do rabatu przy zakupie towarów sprzedawanych w określonych sklepach z bielizną. Galatea - przedsiębiorstwo prowadzące sklep z bielizną w Schoten (Belgia), wniosła pozew do sądu belgijskiego uznając, że takie działanie Sanoma narusza prawo belgijskie w tym zakresie.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Profesjonalizm & Pasja

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »