| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Działalność gospodarcza > Zmiany w przepisach dotyczących działalności gospodarczej

Zmiany w przepisach dotyczących działalności gospodarczej

Na przełomie 2008 i 2009 r. weszły w życie nowelizacje następujących ustaw: o prawie upadłościowym, o zastawie rejestrowym, kodeks cywilny, o prawie dewizowym, o funduszach inwestycyjnych, o ofercie publicznej i o ewidencji ludności.

Nowelizacja ustawy o funduszach inwestycyjnych uchyliła art. 92 c prawa bankowego i art. 326 ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Artykuł 92c prawa bankowego stanowił, że przelew wierzytelności banku na towarzystwo funduszy inwestycyjnych albo na fundusz sekurytyzacyjny wymaga uzyskania przez bank zgody dłużnika banku, będącego stroną czynności dokonanej z bankiem, jak również zgody dłużnika z tytułu zabezpieczenia wierzytelności banku wynikającej z dokonanej czynności oraz złożenia przez dłużnika oświadczenia o poddaniu się egzekucji na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego, który nabędzie wierzytelność.

Przedmiotową tematykę regulował także art. 326 ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz.U. Nr 146, poz. 1546 z późn.zm.), który stanowił, że co do zasady do przelewu wierzytelności banku na fundusz sekurytyzacyjny, z tytułu umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się art. 92a-92c prawa bankowego. Jako wyjątek od powyższej zasady przyjęto, że bank nie jest obowiązany do uzyskania zgody dłużnika banku na przelew wierzytelności banku z tytułu umów kredytu w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu określonych w umowie.

Oba wyżej wspomniane art. 92c prawa bankowego i art. 326 ustawy o funduszach inwestycyjnych zostały uchylone 13 stycznia 2009 r. Dokonana nowelizacja umożliwia sprzedaż wierzytelności bez zgody dłużnika.

Nowelizacja została wprowadzona ustawą z 23 października 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz ustawy - Prawo dewizowe, Dz.U. Nr 228, poz. 1506 i weszła w życie 24 stycznia 2009 r.

Zgodnie z obowiązującym dotychczas art. 358 k.c. zobowiązania pieniężne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej mogły być wyrażone tylko w pieniądzu polskim. Wyjątki od powyższej zasady walutowości wprowadzało prawo dewizowe.

Od 24 stycznia 2009 r. zasada walutowości została uchylona. Zobowiązania mogą być obecnie wyrażone w walucie obcej, co umożliwia np. eksporterom dokonywanie rozliczeń w EUR.

Jeżeli przedmiotem zobowiązania jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe będące źródłem zobowiązania lub czynność prawna zastrzega spełnienie świadczenia w walucie obcej. Wartość waluty obcej określa się według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna stanowi inaczej. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może żądać spełnienia świadczenia w walucie polskiej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia, w którym zapłata jest dokonana.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Ireneusz Szczęsny

Ireneusz Szczęsny, Kierownik Zespołu Wsparcia Operacyjnego w Link4

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »