Tak
Rzeczywiście, w umowach odbiorcy towarów mogą zastrzec, że
wierzytelność nie może być przenoszona na osobę trzecią. Zwykle
postanowienie w tej sprawie przyjmuje postać klauzuli stanowiącej
część umowy. Dzięki temu odbiorcy pana towarów mogą
skutecznie blokować stosowanie faktoringu w zakresie obejmującym
wierzytelności wynikających z zawartych z nimi
umów.
Klauzula zabraniająca cesji wierzytelności z wystawionej przez
dostawcę faktury stanowi bowiem przeszkodę do objęcia ich umową o
faktoring. W ten sposób kontrahenci bronią się przed firmami
faktoringowymi, które w sposób bardziej profesjonalny
i skuteczny dochodzą należności z zawieranych przez nich
umów.
Aby w przyszłości uniknąć ograniczeń związanych ze stosowaniem
faktoringu, musi pan przy negocjowaniu umów z kontrahentami
nie wyrażać zgody na zamieszczanie klauzuli zakazującej dokonywania
cesji wierzytelności na rzecz osób trzecich. Nie jest to
obowiązkowy element i w ramach swobody zawierania umów
kontrahent może dążyć do jej zamieszczenia, a pan, w obronie sowich
interesów, może odmówić jej umieszczenia w
umowie.
Tak więc nie może pan objąć faktoringiem wierzytelności
wynikających z umów zawierających klauzule wyłączające cesję
wierzytelności na rzecz osób trzecich. Może pan podpisać
umowę o faktoring jedynie w zakresie wierzytelności, których
klauzule nie dotyczą. Oczywiście tylko wtedy, gdy są spełnione
pozostałe warunki stosowania faktoringu. Chodzi bowiem o
wierzytelności nieprzeterminowane, udokumentowane fakturą VAT,
niebędące przedmiotem zastawu. Nie mogą też być przedmiotem wykupu
przez innego faktora. Poza tym należy pamiętać, że wydłużenie
terminu płatności musi mieścić się w określonych limitach
czasowych, tzn. odroczenie nie może być krótsze niż 14 dni i
nie dłuższe niż 210 dni (jedynie w odniesieniu do
faktorantów będących jednostkami budżetowymi lub jednostkami
finansowanymi przez budżet przyjęty jest jeszcze dłuższy termin
maksymalnego odroczenia, tj. 365 dni). Aby zastosowanie faktoringu
było możliwe, wierzytelność nie powinna być przedmiotem sporu,
potrąceń oraz zajęć egzekucyjnych, a jej zbywalność nie może być w
jakikolwiek sposób ograniczona.
PODSTAWA PRAWNA
l Art. 519 ustawy z 16 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.).
JANUSZ PIEJKO
radca prawny z Grupy Prawno-Finansowej Causa
