| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Biznes i finanse > Analiza kondycji finansowej przedsiębiorstwa

Analiza kondycji finansowej przedsiębiorstwa

Obecne warunki rynkowe, w jakich muszą funkcjonować przedsiębiorstwa, wymagają przeprowadzania wnikliwej analizy ich sytuacji finansowej. Informacje uzyskane z takiej analizy dają aktualny obraz przedsiębiorstwa. Jest to potrzebne do podejmowania decyzji bieżących i strategicznych z punktu widzenia zarówno kierownictwa, jak i odbiorców zewnętrznych.

Podobnie jak w przypadku wskaźników struktury majątku, również analizę struktury kapitałów można przeprowadzać dla każdego pojedynczego składnika kapitałów własnych lub obcych.

Tabela 2. Przykładowe wskaźniki struktury kapitałów obcych

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Wskaźniki struktury kapitałów własnych czy obcych mogą być sporządzone bardziej szczegółowo i w różnych relacjach, np. w stosunku do kapitałów własnych czy kapitałów obcych.

Sama analiza majątku i kapitałów może być niewystarczająca do oceny sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Dlatego dodatkowo należałoby zbadać wzajemne powiązania między poszczególnymi składnikami majątku i źródłami ich finansowania. Pozwoli to ustalić zdolność podmiotu gospodarczego do spłaty zobowiązań. Podstawę stanowi tu złota zasada bilansowa. Opisuje ona trzy podejścia (stopnie pokrycia) do finansowania aktywów kapitałami.

•  Pierwszy stopień pokrycia:

Bezpieczny poziom tego wskaźnika powinien kształtować się w okolicach jedności lub ją przekraczać. Przy takim poziomie całe aktywa trwałe finansowane są kapitałami własnymi, co świadczy o niezależności finansowej przedsiębiorstwa. Trzeba zaznaczyć, że wartość tego wskaźnika będzie inna dla firm produkcyjnych charakteryzujących się dużym udziałem w majątku aktywów trwałych, a inna dla firm handlowych, w których udział majątku trwałego jest znacznie niższy.

•  Drugi stopień pokrycia:

Jak wynika z powyższego wzoru, źródłem finansowania majątku trwałego, obok kapitałów własnych, mogą być również zobowiązania długoterminowe. Wartość tego wskaźnika powinna kształtować się powyżej jedności. Oznacza to, że kapitały stałe (kapitały własne + zobowiązania długoterminowe) powinny w pełni finansować aktywa trwałe oraz częściowo obrotowe.

•  Trzeci stopień pokrycia:

Wskaźnik ten powinien być większy bądź równy jedności. Oznacza to, że kapitał stały finansuje aktywa trwałe oraz długoterminowe aktywa obrotowe.

Z definicji złotej zasady bilansowej wynika definicja kapitału pracującego (kapitału obrotowego netto). Stanowi on pewien element bezpieczeństwa ułatwiający zachowanie płynności finansowej przedsiębiorstwa.

Kapitał pracujący można obliczać dwoma sposobami:

kapitał pracujący = kapitał stały - aktywa trwałe

lub kapitał pracujący = aktywa obrotowe - zobowiązania krótkoterminowe

Kapitał pracujący może być dodatni, zerowy lub ujemny. Dodatni kapitał pracujący oznacza, że istnieje część kapitału stałego, która finansuje aktywa obrotowe. Świadczy to o dobrej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa, które część swoich aktywów obrotowych finansuje kapitałem własnym i (lub) zobowiązaniami długoterminowymi. W takiej sytuacji można dodatkowo obliczyć wskaźnik udziału kapitału pracującego w finansowaniu majątku obrotowego (kapitał pracujący: aktywa obrotowe x 100%). Im większy udział kapitału pracującego w finansowaniu aktywów obrotowych, tym sytuacja przedsiębiorstwa jest korzystniejsza.

reklama

Narzędzia przedsiębiorcy

POLECANE

Dotacje dla firm

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Pomysł na biznes

Eksperci portalu infor.pl

Radosław Hancewicz

prawnik, urzędnik, trener administracji publicznej

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »