Moja firma - biznes, finanse, spółki - INFOR.PL

Kodeks pracy rozróżnia kilka rodzajów umów terminowych. O tym, po którą z nich sięgają strony, decydują okoliczności konkretnej sytuacji. Jeżeli żadna ze stron nie jest w stanie określić czasu wykonania danej pracy, a nie chcą lub nie mogą zawrzeć umowy na czas nieokreślony, najwłaściwsza jest umowa na czas wykonania określonej pracy. Ta forma umowy często wykorzystywana jest przy powierzaniu pracy sezonowej.

Jak każda umowa o pracę, tak i umowa na czas wykonania określonej pracy jest zgodnym oświadczeniem woli stron pracownika i pracodawcy. Pracownik zobowiązuje się bowiem do świadczenia pracy określonego rodzaju, w wyznaczonym miejscu i czasie, na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy, a pracodawca do zapłaty za tę pracę ustalonego wynagrodzenia. Umowa tego rodzaju może być poprzedzona okresem próbnym nieprzekraczającym trzech miesięcy.

Trzeba spełnić wymogi formalne

Umowa o pracę, niezależnie od jej rodzaju, powinna być sformułowana na piśmie. Wymóg ten dotyczy także umowy zawartej na czas wykonania określonej pracy. Pracodawca powinien sporządzić ją w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje pracownik, a drugi trafia do jego akt osobowych.

Umowa niezawarta w formie pisemnej pozostaje ważna, gdyż dochodzi do jej zawarcia w sposób dorozumiany, np. ustny lub przez dopuszczenie do pracy. Na pracodawcy ciąży jednak obowiązek potwierdzenia na piśmie ustaleń co do stron umowy, rodzaju umowy oraz jej warunków. Powinien uczynić to najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy przez pracownika.

Termin zakończenia umowy

W umowie na czas wykonania określonej pracy, jak w każdej umowie terminowej trzeba określić termin jej zakończenia. W przeciwnym razie doszłoby bowiem do zawarcia umowy czas nieokreślony. Mimo że umowa ta należy do kategorii umów terminowych, określenie w niej konkretnej daty końcowej może okazać się niemożliwe.

Wynika to z charakteru tej umowy, którą stroną zawierają właśnie wtedy, gdy nie wiedzą, ile będzie trwało wykonanie danej pracy. Zakończenie tego rodzaju umowy określa bowiem przyszłe zdarzenie, którym jest ukończenie danej pracy. Dlatego też przy tego rodzaju umowie dopuszczalne jest określenie zakończenia trwania umowy w sposób pośredni, a więc poprzez wskazanie pracy, dla wykonania której umowę tę zawarto. Takie oznaczenie nie powinno jednak budzić wątpliwości, a więc powinno być na tyle precyzyjne, aby możliwe było określenie, kiedy nastąpi koniec zatrudnienia.

Wcześniejsze rozwiązanie umowy

Generalnie umowa tego rodzaju rozwiązuje się z dniem wykonania określonej pracy, co oznacza, że nie można jej wcześniej rozwiązać. Wynika to z charakteru tej umowy, którą się zawiera w przypadku trudności określenia czasu wykonania danej pracy. Niemożność jej wypowiedzenia jest zresztą tym elementem, który różni tego rodzaju umowę od umowy zawartej na czas określony, w której strony mogą przewidzieć klauzulę o możliwości jej wcześniejszego rozwiązania.